پل رومی بر فراز روبیکون - دنیای راز

پل رومی با سه طاق که دو ساحل روبیکون را به هم متصل می کند، قدیمی ترین بنای تاریخی و نماد شهر ساویگنانو است. متاسفانه تاریخ ساخت مشخص نیست. این بنا به عنوان "کنسولگری" تعریف شد، سپس در دوره جمهوری خواهان بازسازی شد، توسط بسیاری از مورخان، که برخی از آنها قدمت آن را به همان سال ساخت Via Emilia (187 قبل از میلاد) برمی‌گردانند. به گفته دیگران (R. Guidoni, G. زامپانلی) در عوض باید آن را در آغاز دوره امپراتوری و دقیقاً به اکتاویان آگوستوس نسبت داد، که از او می دانیم که وی Via Emilia را بازسازی کرد و ساخت پل سنگی بر روی Marecchia در ریمینی را آغاز کرد، سپس توسط جانشین او تکمیل شد. تیبریوس جدیدترین مطالعات، مانند مطالعات A. Baldoni (1979) و E. De Cecco (1997) بر اساس مقایسه های فنی دقیق با سایر پل های رومی که قدمت آنها مشخص است، این فرضیه را ارائه می دهد که ساخت و ساز در دوره جمهوری انجام شده است. (قرن اول قبل از میلاد)؛ بنابراین پل رومی ساویگنانو قدیمی‌تر از ریمینی خواهد بود.از نظر فنی، مشاهده می‌کنیم که پل ساویگنانو با بلوک‌های بزرگی از سنگ ایستری ساخته شده است (یک سنگ آهک فشرده و مقاوم و ریزدانه که نمی‌تواند در این منطقه یافت می شود و بنابراین احتمالاً از طریق دریا وارد می شود). اساساً از سه طاق تشکیل شده است که از تخته سنگهای بزرگ ذوزنقه ای تشکیل شده است. طاق ها بر روی دو ستون مرکزی قرار گرفته اند که در زیر آنها یک غرفه وسیع (یعنی سطح صاف) از تخته های مرمر صورتی وجود دارد که در حال حاضر قابل مشاهده نیست زیرا توسط نهشته های رودخانه ای پوشیده شده است، اما در کاوش های انجام شده در سال 1937 برجسته شده است. اندازه‌گیری‌های پل در گزارش فنی ناظر اوریژما در همان سال به شرح زیر است: در مجموع متر است. 24.20 بین ایمپوست قوس که بر روی تکیه گاه به سمت ساویگنانو قرار دارد و تکیه گاه قوس مقابل که روی تکیه گاه به سمت بولونیا قرار دارد.دهانه طاق ها به طور متوسط 50/6 متر است و عرض پايه ها 38/2 متر و عمق 38/2 متر در مقر است. 6.20; ارتفاع کلید بایگانی در سطح غرفه های سنگفرش شده 8.25 متر است.پل رومی در طول قرن ها دچار فراز و نشیب ها و تغییرات مختلفی شده است. در سال 1431 ارتش مجارستان سعی کرد آن را با آتش نابود کند. خوشبختانه آنها موفق نشدند، اما لازم بود که برای بازسازی فراهم شود. در سال 1450، سیگیسموندو پاندولفو مالاتستا، ارباب ریمینی، که برای ساختن معبد مالاتستا به همه جا از مرمر حمله می کرد، تسمه های شانه ای مرمرین (پاراپت) را از پل ساویگنان جدا کرد. ، جایگزین آنها با دیگران، احتمالا از آجر ساخته شده است. بین قرن‌های 14 و 17 سازه‌های مختلفی بر روی پل قرار گرفته‌اند، از جمله دو برج که به عنوان دروازه‌هایی برای ورود به قلعه از سمت غرب نیز عمل می‌کردند.پل رومی ساویگنانو پس از تحمل بسیاری از حوادث جوی و تاریخی به مدت بیست قرن، با استفاده از مواد منفجره توسط ارتش آلمان در سپتامبر 1944 منفجر شد. به جای آن توسط متفقین به طور موقت در یک آهنی ساخته شد. پل بیلی در سال‌های بعد، بلوک‌های سنگی بازیابی شدند که بین سال‌های 1963 و 1965، بازسازی انجام شد که تنها با استفاده از مصالح از قبل موجود و ادغام موارد گمشده با کنگلومرا سیمان انجام شد. تصمیم برای حذف هر گونه روبنای پس از روم گرفته شد. بنابراین سطح خیابان با مکعب های پورفیری، مجهز به پیاده رو و محدود به یک نرده آهنی، سنگفرش شد تا جایگزین بالشتک های آجری از قبل موجود شود. به همین ترتیب روکش آجری اطراف دو ستون مرکزی بازسازی نشد.