این پل از سن لورنزو تنها به طور کامل در میان پنج پل باستانی روم پادوا حفظ شده است. خبر کشف این پل در تاریخ به قرن هجدهم بود اما تنها با حفاری های انجام شده در سال 1938 برای بازگرداندن Palazzo del Bo' که کاملا کشف و امروز پس از دو هزار سال از تخریب و سیل و اگر ما هنوز هم می تواند تحسین جامد و ویرانه های باستانی. پل سن لورنزو ساختار و قدمت آن به دهه 40 - 30 سال قبل از میلاد در دو شمع و بیان در سه طاق و هنوز هم حفظ کتیبه با نام دادستانی که به دنبال ساخت و ساز. هنگامی که ناوبری داخلی, که قبلا به نام Flumesello, گذشت در زیر پل سن لورنزو. این پل مدیون نام خود را به کلیسای سن لورنزو که در سرکوب شد 1809 توسط ناپلئون خواهد شد و به که آرامگاه آنتنور تکیه شد. این پل نیز نامیده می شد پونته S. استفانو برای یک صومعه در این نزدیکی هست, اکنون Liceo تیتو Livio, و یا برای دانشگاه, که یک فاصله کوتاه دور ساخته شد. امروز در محل پل و داخلی جهت دفن در 60s وجود دارد riviera Tito Livio و ریویرا دی Ponti Romani دومی به نام برای باقی مانده از پنج روم باستان پل های ساخته شده با سنگ های بزرگ از قلم مربع جامد و ساختار ظریف است. در حال حاضر پل را می توان از طریق یک زیرگذر در نزدیکی بنای تاریخی Antenore رسیده, بنیانگذار افسانه ای از پادوا.
