پناهگاه ماریا سانتیسیما آدولوراتا

ساختار عظیمی که به معنای واقعی کلمه از کوه جوانه می زند. این پناهگاه به افتخار باکره غم ها ساخته شد که دقیقاً در کاستل پتروسو در محله سزا ترا سانتی، جایی که او اولین حضور خود را در 22 مارس 1888 نشان داد.فابیانا سیچینو دختر دهقانی بود که برای اولین بار مدونا را دید، سپس این ظهور دوباره در حضور دوستش سرافینا والنتینو اتفاق افتاد. به زودی خبر ظهور در سراسر کشور پیچید و علیرغم تردید اولیه مردم، اولین سفرهای زیارتی به این مکان آغاز شد که در آن صلیب نصب شد.این خبر به اسقف وقت بوجانو، فرانچسکو ماکارون پالمیری رسید که در 26 سپتامبر 1888 می خواست شخصاً از آنچه اتفاق افتاده است مطمئن شود. او خود از ظهور جدیدی بهره مند شد و در همان نقطه منبع آبی متولد شد که بعدها ثابت شد معجزه آسا است.در اواخر سال 1888 معجزه ای که به پروژه باشکوه پناهگاه حیات بخشید اتفاق افتاد: کارلو آکوادرنی، بویانو مدیر مجله "Il servo di Maria" تصمیم گرفت پسرش آگوستو را به محل ظهور بیاورد. آگوستو، 12 ساله، به سل استخوانی مبتلا بود، اما با نوشیدن آب از چشمه سزا ترا سانتی، به طور کامل بهبود یافت.در آغاز سال 1889، پس از آزمایش های متوالی پزشکی، این معجزه اعلام شد. آکوادرنی و پسرش دوباره به محل بازگشتند و برای اولین بار شاهد ظهور بودند. از این رو میل به تشکر از مدونا و توسعه پروژه ای که به اسقف پیشنهاد شد برای ساختن پناهگاهی به افتخار باکره به وجود آمد. اسقف موافقت کرد و جمع آوری کمک مالی برای ساخت این سازه آغاز شد. مسئول طراحی کار اینگ بود. گوارلاندی بولونیا. گوارلاندی ساختاری باشکوه به سبک احیای گوتیک طراحی کرد که در ابتدا بزرگتر از فعلی بود. حدود 85 سال طول کشید تا کار تکمیل شود: اولین سنگ در 28 سپتامبر 1890 گذاشته شد، اما تقدیس فقط در 21 سپتامبر 1975 انجام شد.در واقع، سالهای اول پس از آن سالها کار بود، همچنین با توجه به این واقعیت که رسیدن به محل ساختمان آسان نبود. با این حال، متأسفانه، از سال 1897 مجموعه ای از وقایع دنبال شد که باعث کاهش سرعت ساخت و ساز شد. ابتدا بحران اقتصادی، سپس مرگ اسقف اعظم پالمیری و بدبینی جانشین او که مانع ساخت و ساز شد، سپس جنگ، خلاصه سال های سختی بود.خوشبختانه پیشنهادات به ویژه از طرف لهستان از سر گرفته شد و در سال 1907 اولین کلیسای کوچک افتتاح شد.در سال 1973 پاپ پل ششم باکره معصوم را حامی منطقه مولیز اعلام کرد. Mons. Caranci هدف نهایی را دنبال کرد و سرانجام معبد را تقدیس کرد.این سازه توسط گنبد مرکزی به ارتفاع 52 متر که تمام معماری شعاعی را پشتیبانی می کند و نمادی از یک قلب است، تحت سلطه است که توسط 7 نمازخانه جانبی تکمیل شده است. قسمت جلویی تحت تسلط نما است که دارای سه درگاه است که بین دو برج ناقوس قرار گرفته اند. دسترسی به پناهگاه با 3 در، همه برنزی است، که در سمت چپ توسط ریخته‌گری پاپی مارینلی آگنون ساخته شده است، که همچنین تمام زنگ‌ها را تامین می‌کرد. هنگامی که داخل می شوید، نمی توانید متوجه گنبد باشکوهی شوید که توسط 48 موزاییک شیشه ای احاطه شده است که نشان دهنده قدیسان حامی شهرهای مختلف اسقف است.