گروه مجسمه سازی سنگ مرمر پیتا را به تصویر می کشد و یکی از اخرین کارهای میشلانژلو بوناروتی است که بین سالهای 1547 و 1555 این کار را انجام داد و قطع شد. پلاک با کتیبه, کارگران فلورانس, به یاد انتقال کار از کلیسای سن لورنزو به دومو.
این اثر توسط میشلانژلو به عنوان بنای یادبود دفن وی طراحی شده بود و مدتی به خانواده باندینی در رم تعلق داشت تا اینکه در سال 1671 توسط دوک بزرگ کوزیمو سوم مدیچی خریداری شد. ابتدا در سن لورنزو قرار گرفت و در سال 1722 به کلیسای جامع در پشت محراب اصلی منتقل شد و سپس در سال 1933 در نمازخانه سانتاندرا قرار گرفت. از سال 1981 در موزه اپرا واقع شده است. تقوا به تصویر می کشد بدن مرده عیسی با حمایت نیقودیموس, یکی از مردانی که خداوند از صلیب سپرده, و دروغ گفتن در بازوهای مریم مادر, در حالی که زن دیگری, مجدلیه, کمک. در مواجهه با شخصیت سالمندان, که سنت مسیحی معتقد بودند یک مجسمه ساز, میشلانژلو, اکنون هفتاد, به تصویر کشیده خود پرتره, اگر به خود را شناسایی با نیقودیموس, در مراقبت دوست داشتنی خود را از بدن عیسی. موضوع مرگ, دفن, و امید مسیحی از رستاخیز, می پیوندد در اینجا به بازتاب کاتولیک در عشای ربانی: نیاز به در محراب قرار داده می شود, تقوا تکرار مفهوم است که ذره ای که وفادار در طول جرم دریافت, واقعا بدن عیسی, مصلوب, دفن و زنده.
