کاخ پیشین

این بنا که توسط استاد ریکاردو در سال 1239 ساخته شده است، همانطور که در کتیبه نزدیک درگاه ورودی آمده است، به شکل متوازی الاضلاع است. نما، که توسط سه ردیف پنجره‌های متشکل بین مشعل‌ها و نگهدارنده‌های استاندارد که بین آن‌ها واحد اندازه‌گیری شهرداری، عصای ولترا، قرار گرفته است، با نشان‌های گلدسته دلا روبیا از قاضیان فلورانسی تزئین شده است. قرن 15 تا 16 در طرفین، دو ستونی که توسط دو مارزوکی که از سپر فلورانسی حمایت می‌کردند، در سال 1472 اضافه شدند، زمانی که کاخ به محل کاپیتان دادگستری تبدیل شد تا نمادی از سلطه فلورانس بر شهر باشد. برج پنج ضلعی بر روی این بنا پوشیده شده است که پس از زلزله سال 1846، معمار مززی تاج کنونی خود را به دست آورد و مداخلات دیگری بر روی ساختمان های رو به میدان انجام داد.در داخل، تزئین شده با نشان‌های کاپیتان‌های فلورانسی، یک صلیب و قدیسان حفظ شده است، یک نقاشی دیواری از پیر فرانچسکو فیورنتینو که تصویر دیگر مصلوب را نیز در پیش اتاق شهردار نقاشی کرده است، در حالی که باکره و کودک به رافالینو دل گاربو نسبت داده می‌شود. در Sala del Maggior Consiglio که با نوشته‌ها و نشان‌های قرن نوزدهم تزئین شده است، نقاشی دیواری بشارت بین مقدسین کوزما و دامیانو و قدیس‌های ژست و اکتاویان توسط جاکوپو دی سیونه و نیکولو دی پیترو گرینی خودنمایی می‌کند. در سمت راست بوم نقاشی شده که عروسی در کانا اثر دوناتو ماسکانی، قرن شانزدهم را به تصویر می‌کشد. در اتاق مجاور به نام دلا گیونتا: تابلویی که Persio Flacco اثر کوزیمو دادی را به تصویر می‌کشد، یک نقاشی دیواری تک رنگ که روی بوم تکثیر شده و سنت ژروم را به تصویر می‌کشد. از مجوس اثر Giandomenico Ferretti (قرن هجدهم) و تولد باکره اثر Ignazio Hugford، بوم نقاشی با Giobbe اثر Donato Mascagni. در دیوار مقابل: سینوپی از نقاشی های دیواری بشارت موجود در اتاق شورا: اطراف، پوسترهای چوبی ریز منبت کاری شده از قرن پانزدهم، که از مونت پیو آمده است.