کاستل سانتالمو و موزه قرن بیستم

اولین اخبار مربوط به کاستل سانتالمو در حدود سال 1275 به عنوان اقامتگاه غنی شده انگوین به نام بلفورت نشان می دهد که بعدا رابرت انجو در سال 1329 خواستار گسترش کاخ بود و وظیفه به تینو دی کاماینو سپرده شد و سپس به ساخت سرتوسا دی سان مارتینو در این نزدیکی مشغول شد.

پیکربندی فعلی با سیستم ستاره شش پر به جای بازسازی قرن شانزدهم است که بین سالهای 1537 و 1547 توسط دون پدرو دو تولدو در زمان نایب السلطنه اسپانیا سفارش داده شده است. این پروژه توسط معمار نظامی اسپانیایی پدرو لوییس اسکریوا انجام شده است.

اولین کاستلان سانتالمو دون پدرو دو تولدو پسر عموی نایب السلطنه بود که در سال 1558 درگذشت که بنای یادبود وی در مقدسات کلیسا واقع در میدان دارمی قلعه حفظ شده است.

این قلعه اغلب در طول قرن های زیر به عنوان یک زندان مورد استفاده قرار گرفت, توماسو کامپانلا, متهم به ارتداد, و بعد از میهن پرستان از انقلاب ناپلی 1799 مانند گنارو سرا, ماریو پاگانو و لوییگیا سانفلیس وجود دارد زندانی شدند. پس از پادگان بوربن این زندان تا سال 1952 یک زندان نظامی بود. متعاقبا این قلعه تا سال 1976 به اموال نظامی منتقل شد و سالی که توسط پروودیتوراتو الا لاوری پوبلیچ دلا کامپانیا شروع به کار مرمت چشمگیر کرد. این کارها امکان بازیابی سازه اصلی را فراهم کرده است و مسیرهای باستانی را قابل مشاهده می کند, راهروها و محیط های زیرزمینی, جایی که یک سالن بزرگ ساخته شده است.

در سال 1982 این مجموعه یادبود به سرپرستی میراث هنری و تاریخی ناپل سپرده شد. امروز این قلعه محل دفاتر مدیریت موزه چوگان دلا کامپانیا و موزه دل نووسنتو در ناپل است.

در سی سال گذشته این قلعه محل برگزاری نمایشگاه های متعدد هنر باستان و معاصر و همچنین فعالیت شدید جشنواره های موسیقی سینما و سینما بوده است. و چه چیزی باعث این سایت به یاد ماندنی منحصر به فرد می ایستد, که شما می توانید یک چشم انداز دیدنی و جذاب از قلمرو اطراف تحسین, از جزایر به وزوویوس, از مزارع خلگری به کوه های ماتس.

موزه قرن بیستم در ناپل

در پیازا دارمی تحمیل, که در 2010, موزه 'نووسنتو در ناپل راه اندازی شد. برای یک موزه در حال پیشرفت, با هدف دادن یک چشم انداز به عنوان کامل و دقیق که ممکن است از چه, در طول دوره از تقریبا یک قرن, در فرهنگ شهرستان اتفاق افتاده است توجه به انگیزه های بزرگ تجدید و جانشینی شدید جنبش ها و شعر.

این مجموعه شامل کارهای متعلق به عموم, کمک های مالی از هنرمندان یا وارثان و وام های بلند مدت 'در وام' از جمع.

در این موزه بیش از 170 اثر ساخته شده توسط 90 هنرمند ناپلی با حضور برخی از استادان غیر ناپلی که با نقش های مختلف در شهر فعال بودند به نمایش گذاشته شده است. این است که از طریق یک مسیر زمانی تقسیم به بخش بیان: از اسناد و مدارک از جدایی از بیست و سه (1909) و یا اولین فوتوریسم در ناپل (1910-1914) به جنبش دور زدن و اینده گرایی دوم (دهه بیست و سی); از شهادت های مختلف در چه بین دو جنگ تولید شد به تجارب که در جنگ جهانی دوم (1948-1958), از گروه 'جنوب' گرفته تا به اصطلاح نوریلیسم, از گروه کارشناسی ارشد گرفته تا گروه غیررسمی یا گروه '58. بخشهایی را که برای دهه هفتاد اختصاص داده شده است دنبال کنید تا بخش پایانی که فعالیت کسانی که اگرچه پس از 80 سال به فعالیت خود ادامه می دهند با زبان های مختلف تجربه می کنند اما در این دهه خود را در این شهر تاسیس کرده اند مستند شده است,

حضور موزه دل نووسنتو حرفه قلعه را به عنوان مرکز تحقیق و تجربه تثبیت کرده است: جلساتی در مورد موضوعات و موضوعات مربوط به فرهنگ معاصر برگزار می شود و از سال 2011 مسابقه بین المللی هنرمندان جوان "اثری برای قلعه" برقرار شده است که شایسته ترین پروژه هنری را پاداش می دهد و تحقق خود را تامین می کند.

مجموعه تاسیساتی که هنرمندان از قبل تاسیس کرده اند برای کاستل سانتالمو از اوژنیو گیلیبرتی گرفته تا جیانکارلو نری از میمو پالادینو گرفته تا سرجیو فرماریلو و البرتو دی فابیو توسط کارهای خاص سایت برندگان مسابقه کنار گذاشته شده است: دانیلا دی مارو, راس رو رو