کلبه شکار استوپینیگی،

Palazzina di Caccia di Stupinigi، واقع در حومه تورین، یک نمونه عالی از یک کلبه شکار سلطنتی قرن 18 است. این بنا توسط معمار فیلیپو جووارا طراحی شد و بین سال های 1729 تا 1733 برای پادشاه کارلو امانوئل سوم از ساووی ساخته شد.Palazzina di Caccia در پارک وسیعی به وسعت حدود 130 هکتار غوطه ور شده است که با علفزارهای بزرگ، جنگل ها و یک دریاچه مصنوعی مشخص می شود. این مجموعه به دلیل تقارن و نمای چشمگیر باروک خود که از معماری فرانسوی الهام گرفته شده است، شناخته شده است. دارای یک pronaos باشکوه با ستون‌های کورنتی و یک راه پله مرکزی بزرگ است که به آپارتمان‌های سلطنتی در طبقه فوقانی منتهی می‌شود.فضای داخلی Palazzina di Caccia نیز به همان اندازه چشمگیر است. اتاق ها با نقاشی های دیواری، گچ بری های استادانه، کف مرمر و مبلمان دوره تزئین شده اند. از جمله معروف ترین اتاق ها می توان به Salone delle Feste، Salone di Diana و Salone della Musica اشاره کرد. این اتاق‌ها دارای سقف‌های مجلل و جزئیات پرآذینی هستند که نشان‌دهنده زرق و برق و تجمل اقامتگاه‌های سلطنتی آن زمان است.یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های Palazzina di Caccia، کلیسای سنت اوبرتو است که در پشت مجموعه قرار دارد. کلیسای کوچک دارای تزئینات داخلی باروک با نقاشی‌های دیواری است که صحنه‌های مذهبی و مجسمه‌های قدیسان را به تصویر می‌کشد.Palazzina di Caccia di Stupinigi توسط خانواده سلطنتی ساووی به عنوان یک اقامتگاه شکار و به عنوان مکانی برای میزبانی از مهمانان مهم و جشن ها استفاده می شد. در طول دوره استفاده، اعیان، هنرمندان و فرهیختگان به این اقامتگاه رفت و آمد داشتند که به شهرت و اهمیت فرهنگی آن کمک کرد.امروزه، Palazzina di Caccia di Stupinigi به روی عموم باز است و موزه‌ای را در خود جای داده است که زندگی و فرهنگ درباری در قرن هجدهم را به تصویر می‌کشد. بازدیدکنندگان می توانند اتاق های اصلی را کاوش کنند، آثار هنری را تحسین کنند و خود را در شکوه این اقامتگاه سلطنتی غرق کنند.Palazzina di Caccia di Stupinigi یک نمونه استثنایی از معماری باروک و یکی از گنجینه های فرهنگی اصلی پیمونت است. زیبایی، توجه به جزئیات و عظمت معماری آن را به مقصدی جذاب برای دوستداران هنر، تاریخ و معماری تبدیل کرده است.