کلیسای جامع سنت آگاتا د گوتی

یک معبد بت پرست، تقدیم شده به الهه تلوس (سرس) یا به همه خدایان، که بعداً به یک معبد مسیحی تبدیل شد، که بین قرن‌های 7 و 8 به معبد سپهری اختصاص یافت؟ این است فرضیه برای آزمایش این اسقف در سال 970 بازسازی شد و یک کلیسای جامع بود که توسط اسقف آدلاردو (975-999) به طرز چشمگیری تزئین شده بود. یک قرن بیشتر؛ بعدها، در زمان تسلط نورمن ها، به طور کامل به سبک رومانسک بازسازی شد. در سال 1728، در حال حاضر; در اثر زلزله 1456 آسیب دیده، در اثر سقوط برج ناقوس در سال 1614 و در اثر زلزله سال 1688، تخریب و به سبک باروک بازسازی شد. در سال 1741 برای عبادت بازگشایی شد.

با وجود مرمت‌های گسترده 1877-1879 و دیگر بازسازی‌های کمتر عمیق این قرن، ساختار قرن هجدهم هنوز دست نخورده باقی مانده است. بدون تغییر باقی ماند

نما و برج ناقوس

در نما، برای موارد بیشتر توسط آتریوم اشغال شده است از نصف، اینطور نیست. ساختار باستانی خوانا است: یک پنجره گل رز داشت و فقط در ورودی مرکزی، برج ناقوس رومی فرو ریخت. با زلزله 1456. در سال 1484 قبلا; بازسازی. در سال 1588 مورد اصابت صاعقه قرار گرفت، در 1614/11/22 سقوط کرد. بلافاصله پس از آن تا سطح دوم بازسازی شد، با سومین و با گنبد در سال های 1730-1740 تکمیل شد.

رواق در آغاز قرن ساخته شده است. XII با تخته‌سنگ‌ها، ستون‌ها و سرستون‌های غنیمتی، قدمت آن از قرن اول تا چهارم. د ج.، خدمت کرد. همچنین برای پارلمان های مدنی “Universitas Sanctagathensis”. در نمای اصلی، مجسمه عرفه; در طرفین، S. Agata و S. Stefano، هر سه سال 1796. نشان سیکستوس پنجم، اسقفی او را در اینجا (1566-1572) به یاد می آورد. پورتال از پایان قرن. XI، به مونتکاسینو و کارینولا اشاره دارد. آرشیترو است؛ بلند شد؛ حاشیه، باریک آرشیولت که با شاخ و برگ تزئین شده است، روی دو شیر جوان قرار دارد. درها، از نظر ارتفاع بزرگ شده، مربوط به سال 1647 هستند. نشان من اسقف گاندولفو. در مدال، عنوان ها; اسونتا، اس. آگاتا و اس. استفانو. INTERIOR یک صلیب لاتین. سه شبستان که با ستون های سنگین تقسیم شده اند. در راهروهای جانبی، هشت نمازخانه. سقف، در چوب رنگ شده، در 1877-1879 جایگزین شد. قرن هجدهم: شهادت S. Stefano، معصوم، شهادت S. Agata را ارائه می دهد. قدمت پشته های آب مقدس به سال 1716 باز می گردد. طبقه 1907; منبر از 1877; بوم ها و سنگ مرمرهای ثانیه XVII و XVIII; غسل تعمید، به شکل یک سرمایه بزرگ، است. رمانسک. برای بزرگنمایی تصویر کلیک کنید CHAPELS (در سمت راست که وارد می شوید): 1) del Carmine، با طبقه از 1752; 2) از میلاد; 3) از مقدسات مقدس، با محراب از 1716، نمایش خیمه از 1514، فهرست پلاک کشیشان محله از 1983. 4) از S. Anna، با نقش برجسته تحسین برانگیز، خانواده مقدس را به تصویر می کشد، مجسمه سازی توسط Gianbattista Antonini در 1717 - 1718. گروه کر 30 کانون و 12 عمارت برای آواز دفتر الهی خدمت می کرد. در سالهای 1650-1653 توسط ماسترو الساندرو دی روزا حک شد که با قدرت تخیل فراوان آن را آباد کرد. از چهره ها و حیوانات هیولا. در سال های 1740-1750 صندلی سایبان برای اسقف درج شد. محراب اصلی که اکنون تکه تکه شده بود، گروه کر را بست. این مجسمه توسط نقاش توماسو جیاکینتو طراحی شد و توسط لورنزو فونتانا در سال 1714 مجسمه سازی شد. مراسم عبادت پاپی S. Alfonso M. de’ لیگوری. موزاییک شبستان مرکزی را می پوشاند و اکنون تنها بخشی از پیشگاه را می پوشاند: سه قطعه در جلوی محراب و یک قطعه بزرگ در متناظر با شبستان سمت چپ که به اوایل قرن می رسد. سیزدهم. قطعه بزرگ احتمالاً جهان (برج البروج) را با نمادهای انجیل در چهار گوشه بازتولید می کند.

دخمه از پایان قرن. Xl با سه اپیس می باشد. دست نخورده باقی ماند ده ستون از طاق های متقاطع و چهار ستون کوچک طاق اپسید مرکزی را پشتیبانی می کنند. ستون ها و سرستون ها برهنه هستند: رومی ها، بیزانسی ها، لومباردها، نورمن ها. نقاشی های دیواری، از قرن چهاردهم، یک ذائقه اومبریایی-سینایی را بیان می کند. کلیساها (در سمت راست هنگام خروج): 1) del Purgatorio، با طبقه از 1752 و محراب منبت کاری شده. 2) dell‘Incoronata، غنی از سنگ مرمر و گچ، با مجسمه مرمری ماریا رجینا از 1402؛ 3) از S. Alfonso، با سنگ قبر-فهرست اسقف; 4) از تعمید.