کلیسای جامع لیمبورگ

Descrizione

کلیسای جامع لیمبورگ یکی از بهترین بناهای به سبک رومانسک حفظ شده است. مشخص نیست که اولین کلیسا چه زمانی در بالای رودخانه لان ساخته شده است. اکتشافات باستان شناسی اثری از یک ساختمان کلیسای قرن 9 در منطقه نمازخانه فعلی را نشان داده است. احتمالا در زمان مروینگین به عنوان یک قلعه ساخته شده است و کلیسای کوچک در اوایل قرن 9 اضافه شده است.

در سال 910 میلادی کنت کنراد کورزبولد (پسر عموی پادشاه کنراد اول) یک فصل دانشگاهی از 18 قانون را تاسیس کرد که طبق حاکمیت اسقف چرودگانگ متز در سایت بالای تپه زندگی می کردند. نمازخانه اصلی قلعه پاره شد و یک کلیسای سه راهرو در جای خود ساخته شد. پایه های این کلیسا در زیر طبقه کنونی یافت شده است.

ساخت کلیسای جامع فعلی مربوط به سالهای 1180-90 است. تقدیس در سال 1235 توسط اسقف اعظم تریر انجام شد. به نظر می رسد مسلم است که کلیسای جامع در چهار مرحله ساخته شده است. مرحله اول شامل نمای غرب, راهرو سمت جنوب, گروه کر و جناح تا سرپرستی. این بخش کلیسای کنرادین را تشکیل می دهد. مرحله دوم شامل افزودن ستون های داخلی شبستان جنوبی بود. در این مرحله سیستم محدود برای اولین بار معرفی شد. در مرحله سوم سرپرستی در شبستان جنوبی ساخته شد. مرحله چهارم شامل ضلع شمالی گذرگاه و سرپرستی گروه کر بود. در این مرحله نفوذ گوتیک بسیار روشن است.

فضای داخلی توسط سربازان سویدنی در طول جنگ سی ساله (48-1618) ویران شد و در سال 1749 به سبک اواخر باروک بازسازی شد. به روز شده در باروک سنگین دست بود: پنجره های شیشه ای رنگی قرون وسطی بازمانده جایگزین شدند; تمام نقاشی های دیواری پوشیده شده بودند تا; دنده از خزانه و ستون از طاق رنگ شد و قرمز; سنگ قبر طلاکاری شده بودند; محراب بالا اصلی جایگزین شد. نمای بیرونی رنگارنگ با رنگ سفید ساده پوشانده شده و برج مرکزی 6.5 متر گسترش یافته است.

فصل دانشگاهی لیمبورگ در منحل شد 1803 در طول دوره ناپلونیک, اما سپس به رتبه کلیسای جامع در مطرح 1827 زمانی که اسقف لیمبورگ تاسیس شد. برخی از بازسازی در سبک معاصر به دنبال: دیوار سفید پوشش داده شد, پنجره ها در ابی و نارنجی دوباره ساخته شد (رنگ منقوش از دوک ناسا) و برج به جبهه جنوبی اضافه شد (1865).

تغییرات بعدی پس از ادغام لیمبورگ در پادشاهی پروس در سال 1866 ایجاد شد. اکنون دوره رمانتیک بود و کلیسای جامع بر این اساس به یک چشم انداز ایده ال از ظاهر اصلی رومانسک خود بازسازی شد. سنگ تراشی بیرونی از تمام گچ و رنگ خود محروم شده بود تا بهتر با ایده رمانتیک یک کلیسای قرون وسطایی که از سنگ خارج می شود مطابقت داشته باشد. فضای داخلی باروک از بین رفت و نقاشی های دیواری کشف و دوباره رنگ شدند.

بازسازی های بیشتر در سالهای 1934-35 انجام شد که با دانش بهتر از هنر و معماری اصلی روشن شد. هنر نو پنجره های شیشه ای رنگی نیز اضافه شد. یک مرمت بزرگ در سالهای 1965-90 شامل بازسازی و نقاشی نمای بیرونی هم برای بازگرداندن ظاهر اصلی و هم برای محافظت از سنگ تراشی بود که در معرض عناصر به سرعت در حال خراب شدن بود.

فضای داخلی با نقاشی های دیواری قرون وسطایی با قدمت 1220 تا 1235 پوشانده شده است. در دوره باروک (1749) و با دست سنگین در دوره رمانتیک (1870) کشف و دوباره رنگ شده اند و سرانجام در دهه 1980 با حساسیت بیشتری ترمیم می شوند.

منابع: مقصدهای مقدس