کلیسای جامع پارما

نما شیروانی است و سه راسته ایوان با طاق‌های کور بر روی آن می‌گذرد که آخرین آنها به جای افقی بودن مانند دو مورد اول، از شکل سقف پیروی می‌کند. همچنین دارای یک پروتیروم (رواق کوچکی است که از ورودی کلیساهای رومی محافظت می کند و می پوشاند)، یک ادیکول که در بالای کلیساهای رومی قرار دارد و سه درگاه، دو جانبی و یکی مرکزی، که توسط لوچینو بیانچینو در سال های 1493-1494 مجسمه سازی شده است. برج ناقوس کنونی (به سفارش اسقف اوبیزو سانویتاله) به پایان قرن سیزدهم باز می گردد، حدود 65 متر ارتفاع دارد و بر بالای آن یک کپی از فرشته طلایی، مجسمه ای ساخته شده از مس طلاکاری شده، بیش از یک متر ارتفاع دارد. ، که در کلیسای جامع نگهداری می شود.کلیسای جامع داخل دارای پلان صلیبی لاتین است و به سه شبستان تقسیم شده است. پروتستان و گذرگاه مطرح می شود. از ویژگی های آن می توان به طاق های متقاطع، گنبد بلند، گالری های زنانه، سردابه، ستون های تیر و نمازخانه های جانبی اشاره کرد. در شبستان مرکزی یک چرخه مذهبی ایجاد شده توسط Lattanzio Gambara وجود دارد که از قسمت هایی از زندگی عیسی و رویدادهایی از عهد عتیق تشکیل شده است که با عروج مسیح در مقابل نما به پایان می رسد. محراب، که در زیر گنبد قرار دارد، توسط یک صندوق مرمری عمدتاً قرمز متعلق به قرن 12 تا 13 نگهداری می شود که آثار برخی از شهدا را حفظ می کند. در میان بهترین آثار شناخته شده کلیسای جامع، ما باید رسوب سنگ مرمر توسط مجسمه ساز Benedetto Antelami در سال 1178 و تصور باکره، نقاشی دیواری روی گنبد توسط Correggio بین سال های 1526 و 1530 را به یاد بیاوریم. این نقاشی دیواری نشان دهنده حواریون در پایه گنبد و چند کودک که به جان پناهی تکیه داده اند، قصد تماشای عروج مریم مقدس را در بهشت دارند. مدونا توسط قدیسان و فرشتگان احاطه شده است، که تقریباً او را به سمت مرکز گنبد، جایی که یک چهره ناشناس قرار داده شده است، می راند که می تواند نشان دهنده عیسی مسیح یا فرشته جبرئیل باشد. چهار قدیس در اسپندل ها به تصویر کشیده شده اند: سنت جوزف، سنت ایلاریو، سنت برنارد و سنت جان. این کلیسای جامع همچنین تعداد زیادی مجسمه و نقاشی ساخته شده توسط هنرمندان مشهوری مانند Antelani، Correggio، Anselmi، Rondani، Araldi، Gambara و دیگران را حفظ می کند.