این کلیسا در سال 1980 در فهرست میراث یونسکو قرار گرفت زیرا یکی از بزرگترین شهادت های هنر رنسانس است. دو امضای جاودانه به تاریخ تمدن این معبد اختصاص داده شده است که در میدانی به همین نام قرار دارد: دوناتو برامانته و لوناردو داوینچی. این کلیسا بین سالهای 1466 و 1490 بر روی پروژه معمار گینیفرته سولاری ساخته شده است. با این حال, چند سال بعد, لودوویکو ایل مورو به نام برامانته, که بازسازی منطقه اپس ترک علامت از هنر خود را در تریبون پر اب و تاب, نمونه ای از معماری فضایی از رنسانس. و هنوز هم معمار بزرگ اوربینو بود که دو جواهر دیگر از کلیسا را ایجاد کرد: ایوان و مقدس قدیمی. در سفره خانه صومعه باستانی دومینیکن لوناردو متوجه شد که "شام" معروف در سال 1494 شروع شد و حدود دو سال بعد به پایان رسید. لوناردو این نقاشی را نه "تازه" بلکه بر روی دیوار خشک با استفاده از مزاج خاصی (که متاسفانه هنوز بهترین تکنیک های ترمیم را به چالش می کشد) خلق کرد: به این ترتیب او توانست نقاشی را روتوش کرده و نقاشی را با گذشته تطبیق دهد تا شکل گیری پر سر و صدا تصویر ذهن خود و مکث های طولانی را که زمان این کار او را مشخص کرده است تطبیق دهد. این نقاشی بیش از بیست سال پس از اتمام در شرایط نامطلوبی قرار داشت که همچنان بدتر می شد و در طول قرن ها به یک سری طولانی از مداخلات بهبودی منجر شد. در دیوار مقابل مصلوب شدن (1495) توسط جیووانی دوناتو مونتورفانو وجود دارد.
