کلیسای سنت فرانسیس

به رسمیت شناخته شده به عنوان یک سایت میراث جهانی یونسکو, کلیسای سنت فرانسیس تحت هدایت برادر الیاس ساخته شد, کشیش عمومی و معمار از سفارش, شروع در 1228, تنها دو سال پس از مرگ سنت, به عنوان یک محل طراحی شده برای دریافت باقی مانده خود را. پاپ گریگوری نهم اولین سنگ را در 17 جولای 1228 روز پس از مقدس سازی سنت فرانسیس در محلی که قبلا برای اعدام و دفن مجرمان استفاده می شد گذاشت. با توجه به سنت, فرانسیس خود, در بستر مرگ خود, این نقطه به اصحاب خود را به عنوان محل برای دفن او نشان داد.

بیرونی نمای بیرونی کلیسای ارجاعات واضحی به گوتیک فرانسوی در نمای سر به فلک کشیده و درگاه دوبخشی دارد که توسط براکت های افقی روشن شده و پنجره گل رز با ظاهری معمول چتری و با برج ناقوس سنگین و با ساختار گسترده روشن شده است. سطوح همه در سنگ از کوه. سوباسیو که در طول روز رنگ صورتی دارد و در زیر نور مهتاب سفید می درخشد.

کلیسای پایین بازدیدکنندگان از طریق یک ج 13 مضاعف از کنار وارد کلیسای تحتانی می شوند. فضای داخلی دارای یک شبستان تک, به پنج خلیج های بازی کم تقسیم, با کلیساهای کوچک سمت از اواخر ج 13. در خلیج اول, در ورودی, دو بزرگ 14 ج. مقبره گوتیک نمایش داده می شود, و, بین خود, یک منبر با 13 ج. پایه, با اضافات عقب و بازسازی. روبروی ورودی نمازخانه سنت کاترین یا صلیب عیسی قرار دارد که با چرخه نقاشی های دیواری بولونزی اندره بارتولی (1368) تزیین شده و توسط مولیون 14 ج روشن شده است. صلیب چوبی پلی کروم در محراب مربوط به پایان قرن پانزدهم است. دیوارهای شبستان بقایای نقاشی های دیواری را با صحنه هایی از شور مسیح (راست) و داستان هایی از زندگی سنت فرانسیس (چپ) توسط به اصطلاح استاد سنت فرانسیس (حدود 1253) تحمل می کنند. در نزدیکی پایان دیوار سمت چپ, در یک طاقچه بالا یک گل مروارید گوتیک, یک نقاشی دیواری از تاجگذاری از باکره توسط پوچیو کاپانا است (14هفتم ج.). پشت محراب کوزه حاوی بقایای قدیس است که توسط یک رنده اهنی محافظت می شود. نمازخانه مجدلیه با بازگشت به کلیسا نقاشی های دیواری گرانبها (از حدود سال 1314) را به تصویر می کشد که داستانهایی از مریم مجدلیه و مقدسین را به مدرسه جیوتو نسبت داده و شاید شامل برخی نقاشی های دست استاد باشد. اولین نمازخانه در سمت چپ قسمت هایی از زندگی سنت مارتین را توسط سیمون مارتینی (1312-1320) به نمایش می گذارد. در گذرگاه طاق, بالای محراب گوتیک, نقاشی های دیواری دیگر منسوب به دستیاران جیوتو هستند, از جمله استاد دله وله (استاد خزانه اسیسی). دیوارها و طاق بشکه از جناح راست حفظ نقاشی های دیواری توسط مدرسه جیوتو و مدونا بر تخت نشسته با فرشتگان و سنت. در دیوار همسایه در انتها پنج چهره مقدسین وجود دارد که به سیمون مارتینی نسبت داده شده اند. نمازخانه سنت نیکلاس نیز با نقاشی های دیواری از مدرسه جیوتو (1300 تا 1310) تزیین شده است که احتمالا با کمک خود استاد و نمایندگی داستان های این قدیس اعدام شده است. در طاقچه ای بالای محراب مقبره گوتیک جیووانی گیتانو اورسینی توسط یک استاد ناشناخته اومبری قرار دارد. بازدیدکنندگان می توانند چرخه شور مسیح و مدونا و مقدسین پیترو لورنزتی و کارگاه او (1315-20) را در میان نقاشی های دیگر تحسین کنند.

کلیسای فوقانی اگر کلیسای پایین تر جدی و تاریک دعوت توبه و طلب بخشایش و سکوت, کلیسای فوقانی اوج می گیرد به بهشت, روح و روشن. در سبک گوتیک با تحت تاثیر قرار فرانسه, شبستان دارای چهار خلیج, طاق متقابل, و یک جناح چند ضلعی و اپس. این ترانه به طرز شگفت انگیزی با نقاشی های دیواری توسط سیمابو و با مصلوب شدن معروف صحنه های مکاشفات یوحنا و داستان های سنت پیتر تزیین شده است. این چرخه از سال 1277 شروع شد و با تغییراتی که رنگ سفید به رنگ تیره به خود گرفته است صدمه دیده است و به برخی از تصاویر جلوه ای از نگاتیوهای عکاسی می بخشد. سیمابو و دستیارانش همچنین چهار انجیلی را در سقف بالای محراب مرتفع گوتیک و نقاشی های دیواری با داستان های مریم روی دیوارها نقاشی کردند. در قسمت فوقانی شبستان چرخه ای از نقاشی های دیواری با داستان های عهد جدید و عتیق وجود دارد که تصور می شود تا حدی کار نقاشان مکتب روم و تا حدی توسط پیروان سیمابو باشد. فضای صحنه های روایی با پنجره های تزیین شده با پنجره های شیشه ای رنگی قرون وسطایی پراکنده شده است که با وجود بازسازی یکی از کاملترین چنین مجموعه هایی را در ایتالیا تشکیل می دهد. قسمت پایینی دیوارهای شبستان با چرخه نقاشی دیواری معروف طراحی شده توسط جیوتو تزیین شده است که با دستان دیگر بر تکمیل خود نظارت می کرد. چرخه شامل صحنه هایی از زندگی سنت فرانسیس, از جوانی خود را از طریق مرگ و به معجزات پس از مرگ منسوب به او, قاب های معماری نقاشی به تصویر می کشد ستون ها و براکت.