کلیسای سن جوزپه

کلیسای سن جوزپه در راگوسا ایبلا، در میدان پولا (پیازا ماگیوره باستانی)، در محلی که زمانی کلیسای سن توماسو قرار داشت، قرار دارد که در زلزله سال 1693 به طور کامل ویران شد.منسوب به روزاریو گاگلیاردی، همراه با کلیسای سن جورجیو، یکی از بزرگترین بیان باروک سیسیلی است.تاریخ کلیسای سن جوزپه ارتباط نزدیکی با صومعه بندیکتین دارد که از طریق Torrenuova در عقب مشرف است و به Palazzo Comunale قدیمی، مقر اداره شهر تا سال 1926، که زمانی بخشی از مجموعه صومعه بود.اولین کارهای بازسازی در سال 1701 آغاز شد و تا سال 1705 ادامه یافت. مداخلات دیگر بین سال های 1723 و 1737 ثبت شد، در حالی که در سال 1756 ساختمان های کلیسای سن توماسو اشغال شد (که در این بین به جای دیگری منتقل شده بود) که منجر به پیکربندی فعلی آن شد. .بین سال‌های 1756 و 1760، پروژه روکوکو جایگزین پروژه باروک شد و نسخه جدیدی از کلیسای سن جوزپه را به وجود آورد که ویژگی‌هایی شبیه به سان جورجیو و کلیسای مدونا دل کارمین در نزدیکی آن دارد.بروشور کلیسا دارای عناصر معماری است که یادآور کلیسای سن جورجیو است. نمای محدب به سبک کامپوزیت به سه راسته تقسیم می شود. مرتبه اول با چهار ستون و دو نیم ستون کورینتی، یک درگاه با قوس نیم دایره ای که توسط مجسمه های زیبا و چهار مجسمه به نمایندگی از سانتا گرترود، سنت آگوستینو، سن گرگوریو و سانتا اسکولاستیکا پوشانده شده است، مشخص می شود.در مرتبه دوم یک پنجره مرکزی با قوس نیم دایره ای وجود دارد که مجسمه ها، چهار ستون و دو نیم ستون با مجسمه های یونی، دو ولوم و دو مجسمه نشان دهنده سن مائورو و سن بندتو هستند.در نهایت، مرتبه سوم، که از تمپان شکسته نظم قبلی گرفته شده است، دارای سه سلول ناقوس با نرده های شکمی گلدانی است که با پیچ و مهره ها و تزئینات غنی شده است. بر روی برج ناقوس سه ناقوس وجود دارد که بزرگترین آنها با مجسمه سنت جوزف متعلق به سال 1857 تزئین شده است، در حالی که بقیه مربوط به سال 1844 هستند.فضای داخلی، با پلانی بیضی شکل شبیه به کلیسای مجاور سانتا ماریا والورده، با ستون هایی با سرستون های یونی نقطه گذاری شده است. سکوهای چوبی با توری به راهبه ها اجازه می داد در مراسم مذهبی شرکت کنند. محراب ها، در مجموع پنج، از سنگ ساخته شده اند و با شیشه های رنگ آمیزی تزئین شده اند که جلوه ای رنگی شبیه مرمر ایجاد می کند.نقاشی های ارزشمندی در داخل آن نگهداری می شود، مانند بوم نقاشی سنت گرترود اثر توماسو پولاس، نقاشی تثلیث توسط جوزپه کرستادورو و خانواده مقدس که در محراب مرکزی قرار گرفته است، توسط ماتئو باتاگلیا. روی طاق گنبدی بزرگ، نقاشی دیواری از سباستیانو لو موناکو وجود دارد که شکوه سنت جوزف و سنت بندیکت را به تصویر می‌کشد. محراب‌ها با شیشه‌های رنگ‌آمیزی تزئین شده‌اند، در حالی که کف آن از کاشی‌های ماژولیکا که متناوب با تخته‌های سنگ آهکی سفید با منبت‌کاری‌های سنگی ساخته شده است. وجود مجسمه نقره ای باشکوه قرن هفدهمی سنت جوزف نیز قابل توجه است.کلیسای سن جوزپه با نمای باشکوه و تزئینات داخلی غنی، شاهکاری از معماری باروک است. این مکان از اهمیت تاریخی و هنری زیادی در شهر راگوسا برخوردار است که مطمئناً شایسته بازدید برای تحسین زیبایی آن و غوطه ور شدن در غنای میراث هنری سیسیل است.