مارتینو طی قرن ها دستخوش ترمیم های متعددی شده است. طرح پایه است, با سه شبستان از هم جدا شده توسط ستون سنگ یکپارچه, بدون جناح; از پیرچشمی شما می توانید اپس دسترسی, طاقی چند ضلعی, از طریق یک قوس پیروزی دور استراحت بر روی ستون جامد. دسترسی به فضای داخلی از طریق یک رواق با سه قوس گرد که روی ستون های صاف قرار گرفته اند داده می شود.
پورتال اصلی, کنار دو درب کوچکتر, هر چند هر تاریخ محاط نیست, دارای اشکال زینتی از اواخر قرن هجدهم; این است که توسط دو ستون در حال استراحت بر روی یک پایه تشکیل, مزین به دو سپر نجیب و غلبه توسط یک معماری با حاشیه.
سوابق تاریخی سنت مارتین را به عنوان یک کلیسا تا سال 1940 نشان می دهد.
