کلیسای سن میشل در بورگو

کلیسا و صومعه مجاور از ذکر 1016, زمانی که کلیسای کوچک که در اینجا ایستاده بود تبدیل شد و توسط راهب نوعی کنیاک مقوی بونو به فرشته فرشته مایکل اختصاص داده شده. این مجموعه بین سالهای 1105 تا 1111 به راهبان کامالدول منتقل شد و تا سال 1782 یعنی سال سرکوب باقی ماند و کلیسا به یک مقدماتی تبدیل شد. این ساختمان در حال حاضر در نتیجه یک سری طولانی از تغییرات است, که در قرن سکولو شروع و با تحول برج ناقوس قرون وسطی ادامه, که در زمان 1676, تعدیل مجدد اواخر باروک از اواسط قرن و بازسازی پس از زلزله 1846, تا زمانی که بازسازی پس از جنگ به پایان رسید در 1963. نما با لباس مرمر قرن چهاردهم است و در قسمت پایین با سه درگاه مشخص می شود: قسمت مرکزی توسط یک درگاه گوتیک بر طرف می شود که فریم های مدونا و کودک و فرشتگان و راهب پیشنهاد دهنده لوپو دی فرانچسکو (اصلی موزه اس. کتیبه های خوانا در قسمت پایین نما به انتخاب پیشوا دانشگاه اشاره دارد که مربوط به سالهای اولیه دانشگاه است سه شبستان داخلی توسط ستون با پایتخت مشتق از زبان لاتین پشتیبانی, در حالی که محراب اصلی است بیش از دخمه از سکولو ساخته شده است در اینجا شما می توانید یک مصلوب قرن چهاردهم منسوب به نینو پیسانو را ببینید; برای بقیه نقاشی های دیواری و نقاشی وجود دارد دوستیابی بین سکولو دو کاوشهای باستان شناسی یکی در جلو و یکی در پشت کلیسا را به ترتیب کشف یک جاده آجر از secolo قرن مدرن و ساختار اواخر قرن سیزدهم صومعه خوبی از عصر مدرن و ده سیلوهای Moderna-قرن هفدهم مورد استفاده برای ذخیره دانه.