قدمت کلیسای مقدس نیکلاس و فرانسیس به نیمه دوم قرن سیزدهم برمیگردد و در اصل کلیسا و صومعه صغار فرانسیسکن بود که تقریباً مطمئناً از آرامگاه نزدیک مونتپائولو میآمد.در سال 1783، به دنبال موتو پروپریو دوک اعظم پیترو لئوپولدو اول، که صومعه فریرز صغیر را لغو کرد، کلیسا به کلیسای محلی تبدیل شد و لقب مقدسین نیکولو و فرانچسکو را به خود اختصاص داد. چندین اثر هنری با ارزش هنری بزرگ را حفظ می کند: محراب (1500) اثر مارکو پالمزانو از فورلی، گچ کاری گرانبها قرن پانزدهمی فلورانسی معروف به "Madonna dei fiori" (قدیس حامی شهر)، نقاشی های دیواری قرن 15 و «سنت جروم» متعلق به قرن شانزدهم مودیلیانی.منبع: «کاستروکارو. Il patrimonio artistico، architettonico e ambientale di Castrocaro، Terra del Sole e Pieve Salutare»، از Elio Caruso ed Elisabetta Caruso. Società editrice "Il Ponte" di Cesena (FC) - 2019
