Produkcja Amaretti w Sassello rozpoczęła się w XIX wieku i od tego czasu receptura pozostała niezmieniona. W głębi kraju, pomiędzy Ligurią a Piemontem, chłopi sadzili drzewa migdałowe w pobliżu swoich domów, zarówno po to, by je upiększać, jak i by zbierać ich owoce.
Ponieważ drzewa te produkowały znacznie większą ilość migdałów niż potrzebowała ludność, będąc dobrymi Liguryjczykami, postanowili oni eksperymentować z tym produktem w cukiernictwie.
.Sassello było pierwszym miastem, które znalazło odpowiednie rozwiązanie, dając tym samym początek słynnemu miękkiemu amaretto.
Tradycyjny przepis wymaga prostych składników, migdałów, armeliny (wewnętrznej części jądra moreli i brzoskwini), białka jaj i cukru. Osobiście wolę nie używać migdałów, które zawierają substancję lekko toksyczną dla organizmu, jeśli są przyjmowane w dużych ilościach, a ponieważ jeden biszkopt prowadzi do drugiego, zastępuję gorzkie migdały odrobiną esencji migdałowej. Oryginalny przepis wzywa do zmiażdżenia migdałów w moździerzu, aż zostaną zredukowane do proszku, ale szybszą metodą jest niewątpliwie użycie miksera, z kilkoma środkami ostrożności: lepiej jest to zrobić w trybie naprzemiennym, mieszając “naprzemiennie” stop – stop…. w ten sposób nie dasz migdałowi czasu na przegrzanie, ryzykując w ten sposób utratę lub zmianę smaku.
.
