Amfiteatr w Nîmes

Amfiteatr w Nîmes jest doskonałą ilustracją stopnia doskonałości osiągniętej przez rzymskich inżynierów w projektowaniu i konstruowaniu tego typu niezwykle skomplikowanych budowli. Posiada doskonałą symetrię: owalny kształt, mierzy 133 metry długości i 101 metrów szerokości, z areną o wymiarach 68 na 38 metrów. Jego zewnętrzna fasada o wysokości 21 metrów składa się z dwóch pięter o sześćdziesięciu nałożonych łukach i poddasza, oddzielonego gzymsem. Na górze ustawiono wstępnie nawiercone kamienie tak, aby długie słupy mogły być zawieszone nad areną. Następnie do tych słupów przymocowano ogromny baldachim płócienny, zapewniając w ten sposób ochronę widzów przed słońcem i złą pogodą. Pierwotnie wszystkie Arkady na parterze, oddzielone pilastrami toskańskimi, pełniły rolę wejść lub wyjść. Używany kamień pochodzi z kamieniołomów w Roquemaillère i Baruthel, położonych w pobliżu Nîmes. w czasach rzymskich pomnik mógł pomieścić 24 000 widzów rozłożonych w 34 rzędach tarasów podzielonych na cztery oddzielne obszary lub maeniany. Do każdego z nich można było wejść poprzez galerię oraz setki klatek schodowych i przejść zwanych vomitories. Ten sprytny układ sprawił, że nie było ryzyka zatorów podczas zalewania widzów. Amfiteatr został zaprojektowany tak, aby każdy miał nieograniczony widok na całą arenę. Pod areną znajdowało się kilka galerii, do których można było wejść za pomocą zapadni i systemu wyciągów. W rezultacie efekty dekoracyjne, zwierzęta i gladiatorzy mogli uzyskać dostęp do areny podczas igrzysk. Na szczycie jednego z przęseł widać przedplecze dwóch byków z nogami złożonymi po obu stronach łuku. Te na górnym poziomie, które są lepiej zachowane, mają trójkątny Fronton. Ta zatoka, która wychodzi na miasto, oferowała bezpośredni dostęp do dolnych tarasów naprzeciwko małego końca areny. Inna dekoracja w płaskorzeźbie, umieszczona na jednym z pilastrów naprzeciwko" Palais du Justice " (sądów), przedstawia wilczycę dającą mleko dwójce dzieci, Romulusowi i Remusowi, mitycznym założycielom Rzymu. W przeciwieństwie do wersji rzymskiej, Wilczyca z Nîmes patrzy na dzieci.