Preto do río Garigliano, que divide a Lazio de Campania, atópanse os restos das antigas Minturnae. Cidade aliada dos samnitas, púxose ao lado de Roma e formaba parte (con Pirae, hoxe Scauri) da "Pentapoli Aurunca", tamén formada por Sinuessa, Suessa, Vescia e Ausona. No 314 a.C. Minturnae, Ausona e Vescia foron destruídas polos romanos. Tras a construción da Vía Appia (Regina Viarum), encargada no ano 312 polo censor Appio Claudio Cieco, a cidade comezou a levantarse de novo. No 296 a.C. repoboouse coa dedución dunha colonia romana. Outros colonos chegaron máis tarde, na época de César e Augusto. Importante centro comercial, Minturnae cumpría (sobre todo na época imperial) a función de controlar o "camino fluvial" (a antiga Liris, hoxe Garigliano) e o pons Tirenus, mencionado por Cicerón.O nome da cidade deriva, quizais, de Me-nath-ur (presa do lume) ou do Minotauro, figura da mitoloxía grega. No 88 a.C., o cónsul Caio Mario atopou refuxio nas marismas minturneses, seguido polos homes do seu rival Silla. Os maxistrados ordenaron o seu asasinato a mans dun escravo cimbro. O líder conseguiu escapar da morte, despois de intimidar ao xermánico. Os veciños axudaron entón a Caius Marius a embarcar no barco de Beleo, con destino a África. Na Alcaldía, na Casa do Concello, atópase na actualidade un busto de bronce do cónsul.
