"Polla manastırında mimari, kilisenin geniş portikosu dışında neredeyse hiçbir şey değildir. Ama içi tamamen güzel resimler ve fresklerle kaplı, gerçek bir güzel sanatlar resim müzesi". Antonio Sacco 1930'da "La Certosa Di Padula" adlı anıtsal eserinde böyle yazdı. Ve aynen böyle: Sant'antonio'ya girenler, 1666'da Ragoli tarafından tavan için boyanmış kırk tuvalin tefekküründe göz kamaştırıyor ve nefin ana ekseninde üç paralel sıra halinde, ortasındaki tuval ile Tertemiz tasvir ettiği en zengin çerçeveyle düzenleniyor.; ressam kesinlikle onu çevreleyen gerçeklikten karakterler ve yüzler çizdi. Bu yüzden Meryem'in Doğuşunda, ebenin yenidoğanı yıkamak istediğini görüyoruz, sadece pollese kostümünü geniş mavi bir etekle giyen bir halk. Ama aynı zamanda Salome'un portresinde ve karşı tarafın paralel resminde, Judith'in Holofernes'in başıyla pike tuttuğu görünüşünde, zamanın bazı gelişen gençlerinin İspanyol saç stilleriyle enkarne olmaları tanınmalıdır. Aynı Holofernes'in başında, Ragolia'nın, bitişik merkez resimde tekrarladığımız kendi yüzünün özelliklerini, dünyaya ışığı yaratan Sonsuzun benzerliği altında sabitlemesi olanaksız değildir. Resimlerin genel tonlaması, sanatının sanatçıların bereketli Napoli'de birkaç on yıl boyunca sahip olduğu servetin aracılık ettiği Caravaggesque baskısıdır. Tavandan sonra bakışlar, İsa ve Meryem'in yaşamının bölümlerini anlatan Anselmo Palmieri'nin freskleriyle duvarlara uzanıyor ve 1636'da Keşiş Umile Da Petralia tarafından oyulmuş ahşap haç üzerinde dinleniyor: gerçek bir sanat ve dindarlık alameti. quadreria Presbytery, yazarın imzasını kazınmış bıraktığı bir taş korkulukla ayrılmıştır: "opifice Ioanne Brigante, a. D. 1783". Uzun kantin, barok tadına göre, kırmızı renkte boyanmış bir dizi sütundan oluşuyor, rengi bugün hala onları süsleyen yapraklarda izler kalıyor. Ahşap oymacılığının bir diğer eseri, ana sunağın arkasında yer alan '600'ün ilk yarısının korosu, duvarda eşit olmayan korodur: Fransisken Düzeninin Azizleri ve Azizlerinin kabartmasıyla 21 tezgah ve 29 ön büstten oluşur. Koronun merkezinde, altıgen tabanı Hıristiyan erdemlerinin sembolleriyle oyulmuş bir panelle süslenmiş kürsü bulunmaktadır. Ancak burada dikkat, Domenico Sorrentino'nun 1681'den 1683'e kadar Cennetin ihtişamıyla süslediği yüksek kubbe tarafından da çekiliyor. Ünlü anıtlar arasında sık rastlanmayan bir örnek, Sant'antonio'nun iç kısmında, içeri girenlerin sağında, 500'lerin sonlarına ait görkemli bir portalla çerçevelenmiş, Tertemiz, çağdaş bir Şapel ile çerçevelenmiş peremptory'yi açar. Polla. Onu iyi gözlemleyenlerden gelen portal, şapelin lambasını aştığı ve aynı zamanda ona giden Erişim adımlarını içerdiği için anıtta bir anıt olarak kabul edilmelidir. Presbiteryende, karşı tarafta, arşitravlı 700'lü basit bir portalla açılan manastırın gövdesine uzanır, aynı yıl 1636'da kurulan San Francesco Kardeşlik Şapeli, çarmıha gerildiği mirabile oyulmuştur.
