Aziz Francis Bazilikası

UNESCO Dünya Mirası alanı olarak kabul edilen Aziz Francis bazilikası, azizin ölümünden sadece iki yıl sonra, 1228'den başlayarak, kalıntılarını almak için tasarlanmış bir yer olarak, genel papaz ve düzenin mimarı Kardeş Elias'ın yönetiminde inşa edilmiştir. Papa Gregory IX ilk taşı, daha önce suçluların infazları ve gömülmesi için kullanılan yerde, Aziz Francis'in kanonlaşmasından bir gün sonra 17 Temmuz 1228'de koydu. Geleneğe göre, Francis'in kendisi, ölüm döşeğinde, bu yeri yoldaşlarına gömülmesi için bir yer olarak gösterdi.

Dış Bazilikanın dış cephesi, yükselen cephedeki Fransız Gotik'e ve tipik olarak Umbria görünümüne sahip yatay parantezler ve gül penceresiyle aydınlatılan ve ağır, geniş yapılı bir çan kulesine sahip iki taraflı kapıya açık referanslara sahiptir. Tüm yüzeyler Mt. Gün boyunca pembe bir renge sahip olan ve ay ışığında beyaz parlayan Subasio.

Aşağı kilise Ziyaretçiler, Rönesans protirumunun üst üste bindiği 13. yüzyıldan kalma çift kapıdan aşağı bazilikaya girerler. İç kısım, 13. yüzyılın sonlarına ait yan şapellerle alçak geçitlerle beş bölmeye bölünmüş tek bir nefe sahiptir. İlk koyda, girişte, 14. yüzyıldan kalma iki büyük Gotik mezar ve aralarında 13. yüzyıldan kalma bir tabana sahip bir minber, arka eklemeler ve yeniden işleme ile sergilenmektedir. Girişin karşısında, Bolognese Andrea Bartoli'nin (1368) fresklerinden oluşan bir döngü ile süslenmiş ve mullionlu 14. c. pencerelerle aydınlatılan St. Catherine Şapeli veya Haç bulunmaktadır. Sunağın üzerinde Renkli tahta Haç on beşinci yüzyılın sonunda yapılmıştır. Nefin duvarları, Mesih'in Tutkusundan (sağda) sahneler ve Aziz Francis'in (solda) hayatından, sözde Aziz Francis'in Efendisi (yaklaşık 1253) tarafından hikayeler içeren fresklerin kalıntılarını taşır. Sol duvarın sonuna doğru, Gotik bir papatın üstündeki bir niş içinde, Puccio Capanna (14. c.) Tarafından Bakire'nin Taç Giyme Töreninin bir freskidir. Nefin ortasında, bir merdiven kripte iner; sunağın arkasında, bir demir ızgarayla korunan azizin kalıntılarını içeren urn vardır. Kiliseye geri dönen Magdalene Şapeli, Giotto okulu'na atfedilen ve belki de ustanın eliyle yapılan bazı resimler de dahil olmak üzere, Mary Magdalene ve Azizlerin hikayelerini tasvir eden değerli freskleri (yaklaşık 1314'ten itibaren) korur. Soldaki ilk şapel, Simone Martini'nin (1312-1320) Saint Martin'in hayatından bölümler sergiliyor. Gotik sunağın üstündeki tonoz geçidinde, Maestro delle Vele (Assisi tonozlarının Efendisi) de dahil olmak üzere Giotto'nun asistanlarına atfedilen diğer freskler vardır. Sağ transept'in duvarları ve namlu tonozu, Giotto okulu tarafından freskleri ve kısmen indirgenmiş olan Cimabue'nin harika bir kompozisyonu olan Melekler ve Aziz Francis'le Tahttan indirilmiş bir Madonna'yı koruyor. Sonunda komşu duvarda Simone Martini'ye atfedilen beş aziz figürü vardır. Aziz Nikolaos şapeli de Giotto okulu'ndan (1300-1310) fresklerle süslenmiş, muhtemelen ustanın kendisinin yardımı ile idam edilmiş ve bu azizin hikayelerini temsil etmektedir. Sunağın üstündeki bir niş içinde, bilinmeyen bir Umbrian ustası tarafından Giovanni Gaetano Orsini'nin Gotik mezarı bulunmaktadır. Sol transept'in duvarlarında ve tonozunda ziyaretçiler, diğer resimlerin yanı sıra Pietro Lorenzetti ve atölyesi (1315-20) tarafından Mesih'in Tutkusu ve bir Madonna ve Azizler döngüsüne hayran kalabilirler.

Üst kilise Ciddi ve karanlık alt bazilika kefaret ve sessizliği davet ederse, üst kilise havadar ve aydınlık gökyüzüne yükselir. Fransız etkisine sahip Gotik bir tarzda, nefin dört bölmesi, çapraz tonozu ve çokgen bir transept ve apsisi vardır. Transept, ünlü Çarmıha Gerilme, Kıyamet sahneleri ve Aziz Petrus Hikayeleri ile Cimabue'nin freskleriyle harika bir şekilde dekore edilmiştir. 1277'de başlayan döngü, beyaz rengin koyu bir ton aldığı ve bazı görüntülere fotoğraf negatifleri görünümü veren değişikliklerden zarar gördü. Cimabue ve yardımcıları da Gotik yüksek sunağın üstündeki tavandaki dört Evanjelisti ve duvarlarında Meryem Hikayeleri olan freskleri boyadılar. Nefin üst kısmında kısmen Roma ekolünün ressamlarının, kısmen de Cimabue'nin takipçilerinin eseri olduğu düşünülen Yeni ve Eski Ahit'in hikayelerini içeren bir fresk döngüsü vardır. Anlatı sahnelerinin alanı, yeniden yapılanmalara rağmen İtalya'daki en eksiksiz setlerden birini oluşturan ortaçağ vitray pencerelerle süslenmiş pencerelerle serpiştirilmiştir. Nef duvarlarının alt kısmı, diğer eller tarafından tamamlanmasını denetleyen Giotto tarafından tasarlanan ünlü fresk döngüsü ile dekore edilmiştir. Döngü, Aziz Francis'in hayatından, gençliğinden ölüme ve kendisine atfedilen ölüm sonrası mucizelere, sütunları ve parantezleri tasvir eden boyalı mimariyle çerçevelenmiş sahneler içeriyor.