Top of the World
Aziz Mikail Kutsal Alanı'nın kökeni 5. yüzyılın sonu ile 6. yüzyılın başı arasına yerleştirilebilir. Eski yazılı kaynaklar buna tanıklık etmektedir: Papa I. Gelasius tarafından 493/494 yılında Larino piskoposu Justus'a gönderilen bir mektup, aynı Papa'nın Potenza piskoposu Herculentius'a (492 - 496) gönderdiği bir başka mektup ve yine Hieronymic Martyrology'den 29 Eylül tarihli bir not.Ancak 8. yüzyılda yazılan Liber de apparitione santi Michaelis in Monte Gargano, Gargano'da Başmelek Mikail kültünün doğmasına neden olan mucizevi olayları kesin ve çağrıştırıcı bir şekilde yeniden inşa eder. Bu eser, yüzyıllar boyunca gerçekleşen ve olağanüstü ve etkileyici bir canlılıkla anlatılan ve burada meydana gelen mucizevi olaylara tanıklık eden dört görüntünün anısıyla bağlantılıdır.Kutsal Mağara yüzyıllardır bir hac yeri, bir dua yeri ve her şeyden önce Tanrı'yla uzlaşma yeri olarak seçilmiştir. Görünüşler aslında bir işaret, İlahi Majesteleri'nin önünde eğilmeleri için insanlara yöneltilmiş bir davettir. On beş asırlık tarihi boyunca, dünyanın dört bir yanından Hıristiyanlar, Baba'nın sevgi dolu kollarında huzur ve bağışlanma bulmak ve Başmelek Aziz Mikail'i onurlandırmak için "Tanrı'nın evi ve cennete açılan kapı" olan Gargano Mabedi'ne gelmişlerdir.Romanesk kapıdan girdiğimizde, kendimizi Aziz Mikail'in seçtiği yerde, cennet gibi bir Bazilikanın içinde buluyoruz. Kutsal mekanın tüm atmosferinden, girintiler arasındaki ışık ve gölge oyunlarında ve eşsiz bir ifadeye sahip Başmelek Aziz Mikail'in heykelini çevreleyen küpün ışıltılı varlığında somutlaşan karanlık ve gizemli bir ışın yayılır. İlahi bağışlanmaya teslim olmak için güçlü bir arzu kalbe sızar: bu, savaşçı Başmelek'in zayıflıklarımızın üstesinden gelmeye ve tüm günahlarımızın bağışlanmasında güçlü bir şekilde yolculuğumuza devam etmeye davetidir. İnsan eliyle kutsanmamış olan kilise açıkça iki bölüme ayrılmıştır: biri girdiğinizde Angevin Nefi olarak adlandırılan duvarla inşa edilmiş ve diğeri doğal haliyle, doğanın kendisi tarafından kireçtaşı kayada açılmış bir mağara.İçeri girer girmez, sağ tarafta Aziz Francis'in onuruna dikilmiş küçük bir sunak buluyoruz: 1216 yılında Mabedimize yaptığı ziyaretin anısına dikilmiştir.Hikayeye göre, Aziz Francis, meleklerin bağışlamasını kazanmak için Monte Sant'Angelo'ya vardığında, kendini Grotto'ya girmeye layık görmeyerek girişte dua ve tefekkürle durmuş, yeri öpmüş ve bir taşa "T" (tau) şeklinde bir haç işareti kazımıştır. İncil dilinde 'T' işareti kurtuluşun sembolüydü. Bu hikâyeden, Assisili Yoksul Adam'ın kutsal mekânın özel saygınlığı nedeniyle ve ruhları kurtarmak için bu Mağara'ya ne kadar önem verdiğini anlayabiliriz. Aziz Francis'in sunağını sadece birkaç adım geçtikten sonra, ziyaretçinin önünde eşsiz bir manzara açılır: yüzyıllar boyunca milyonlarca hacıyı ağırlamış olan düzensiz kayalık tonozlu mağara, pek çok günahkârın bağışlanma ve huzur bulduğu yer. Orada, inanan kişi kendini, Aziz Mikail tarafından yönlendirilen ve korunan, Baba'nın evine dönen müsrif oğul gibi hisseder.İnsan eliyle değil, bizzat Aziz Mikail tarafından kutsanmış olan bu mağaranın içi (görüntülerinden birinde beyan ettiği gibi), çeşitli unsurlarıyla yüzyılların tarihine tanıklık etmektedir.Burada aşağıdaki eserleri hayranlıkla izleyebiliriz: Presbytery'de: Sansovino (1507) olarak da bilinen Andrea Contucci'nin eseri olan bu kutsal mekânın koruyucusu Aziz Mikail'in heykeli, beyaz Carrara mermerinden oyulmuştur ve göksel milislerin Prensini, canavar kılığındaki Şeytan'ı ezen bir savaşçı edasıyla temsil etmektedir, piskoposluk koltuğu (11. yüzyılın ilk yarısı), Aziz Sebastian heykeli (15. yüzyıl), Papaz evinin yanında: Our Lady of Perpetual Help sunağı (Göksel Bazilika'daki en eski sunaklardan biri), Kutsal Üçlü'nün yüksek kabartması, Konstantinopolisli Meryem Ana heykeli, Havari ve Evangelist Aziz Matthew'un kabartması. Pozzetto adı verilen küçük bir mağarada, 15. yüzyıldan kalma Aziz Mikail'in taştan bir simülakrı Grotto'da acil çıkış için Taş Ocağı adı verilen bir boşluk bulunmaktadır. Devam ettiğimizde kraliyet tahtını ve kanopili iki sunağı görüyoruz: Haç ve Aziz Petrus. KRİPTLERKutsal alanın antik yapılarının en dikkat çekici kısmı mahzenlerdir. Longobard dönemine tarihlenen bu odalar, 1949-1960 yıllarında Piskopos Nicola Quitadamo tarafından yapılan kazılar sonucunda gün ışığına çıkarılmıştır. Bir zamanlar Grotto'nun girişi olarak kullanılan bu odalar, 13. yüzyılda Angevin inşaatları sırasında kesin olarak terk edilmiştir. 'Mahzenlerin' duvarları boyunca yer alan ve bazıları runik harflerle yazılmış çok sayıda yazıt, Longobard döneminden bu yana Avrupa'nın dört bir yanından gelen hacıların önemli bir akınına tanıklık etmektedir.Mahzenler, yapıları birbirini takip eden iki evrede inşa edilmiş olması gereken iki odadan oluşmaktadır. 1974'te tespit edilen bazı duvar yazıtları, yapıların 7. yüzyılın sonu ile 8. yüzyılın başı arasına tarihlenmesini mümkün kılmıştır.Yaklaşık 60 metre uzunluğundaki mahzenler, Bazilika'nın tabanının altına kadar uzanmaktadır. İlk bölümü sekiz dikdörtgen bölmeye ayrılmış revaklı bir galeri şeklindedir. Bu anımsatıcı ortamda, kutsal alan kazılarından, eski Aziz Petrus kilisesinden ve Pulsano Aziz Meryem Benedikten manastırının kalıntılarından çıkarılan çeşitli heykeller sergilenmektedir. Burada sergilenen tüm eserler 7. ila 8. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Müzeyi ziyaret eden biri, bu yerin görkemli tarihine bir kez daha tanıklık eden birkaç heykele hayran kalabilir.İstinat duvarındaki açıklıktan geçerek, kendimizi Longobard dönemine tarihlenen (Longobard öncesi yapıların açık izlerini taşıyan) iki büyük nefe bölünmüş, merkezi üç yuvarlak kemerle işaretlenmiş ve kuzey ve güneyde masif sütunlarla desteklenen çok sayıda kemerle sınırlanmış diğer odada buluyoruz. Nefler merdivenlerle kaplıydı: sağdaki eğrisel hatlı merdiven bütünüyle korunmuştur; soldaki düz hatlı merdiven ise inşaat sırasında tahrip olmuştur. İki merdiven, doğuda bir apsisle sınırlanan, kare kesme taşlardan blok bir sunağın bulunduğu ve çok sayıda yazıtın izlerini taşıyan küçük bir platoda sona ermektedir. Sunağın solunda, 10. yüzyıla atfedilebilecek Custos Ecclesiae adlı bir fresk, taş levhalarla korunmuş olarak bulunmuştur. Fresklerin kalıntılarından ve çok sayıdaki duvar yazıtından, Kutsal Alan'ın özellikle Lombardlar için önemini anlayabiliriz.Bu odalar, 1270-1275 yılları arasında, Angevinlerin yeni binalarıyla Kutsal Alan'a bugünkü düzenini verip Başmelek Aziz Mikail onuruna inşa edilen önceki eserleri feda etmesiyle Kutsal Mağara'dan kesin olarak ayrılmıştır.
