Şehir merkezinin doğusundaki küçük bir tepenin üzerinde yer alan manastır kompleksi, altıncı yüzyılın başında Başrahip Servando tarafından kurulmuş, Subiaco'dan Montecassino'ya yaptığı yolculuk sırasında 528 Benedetto Da Norcia'ya ev sahipliği yapmıştır, bu nedenle "Via Benedicti" orada durur ve bu yolculuğun izini sürer. Tamamen yenilenmiş ve 13. yüzyılın ilk yarısında, Santa Chiara Damiani sırası karşılamak için genişletilmiş, hala çarpıcı mimari artikülasyon Ortaçağ, İsa'nın hayatını Meryem ve rakamlar ile kilisenin 13. yüzyıldan kalma dekorasyonu ile zenginleştirdi.Pius IX enfiteusi olarak tanınan ve 1908 yılında özel eline geçti kadar on beşinci yüzyılda Commandery ve vaizlik oldu. Yüzyılın başlarında eski formlara geri getirilerek restore edilmiştir. Ana girişten, iç avluda, zarif mullionlu pencerelerle dekore edilmiş küçük bir girişe erişim vardır. Küçük kilise, çapraz tonozla kaplı küçük dörtgen bir bölmeden oluşur. Altta, yan epigraflar olarak, kesinlikle on üçüncü yüzyıldan önce, Aziz Sebastian ve Servando'nun onuruna kardeş Thomas tarafından dikilmiş olan mermer sunak duruyor. Asıl ilgi, Azizlerin, Mesih'in ve Madonna'nın Yaşamının sahneleri ile freskli resimsel dekorasyonda kesinlikle aranmalıdır. Hatırladığımız en önemli resimler arasında, giriş duvarında freskler, oğul ve Havarilerin yardım ettiği Bakire'nin Varsayımı ve presbiteryenin arka planında boyanmış Mesih'in tutkusu ve ölümünün iki sahnesi yer alıyor. Karşı duvarda, ahşap bir merdiven rahibelerin üst hitabetine, yanında fasıl evinin büyük salonlarına ve harika Romanesk triforumların bulunduğu Orta Çağ'ın küçük manastırının etrafına inşa edilmiş kilere açılmaktadır.
