St. Petersburg kurulduktan sonra, 1703'te bir dizi kalenin inşası başlatıldı. Şehri korumak ve tüm bölgeyi güçlendirmek için stratejik olarak Finlandiya Körfezi'ne, Baltık Denizi'ne yerleştirildiler. Karar, 1721 yılına kadar süren Büyük Kuzey Savaşı'nın ortasında verildi. Kaleler birlikte denizden gelen düşman saldırılarına karşı neredeyse zaptedilemez bir savunma oluşturdu. Ve önümüzdeki iki yüzyıl boyunca Rusya, Finlandiya Körfezi'nin güney ve kuzey kıyıları arasında 40'tan fazla kale inşa etti ve bölgeyi daha da güvence altına aldı.1838-1845 yılları arasında inşa edilen Fort Alexander, İmparator I. Nikolay tarafından görevlendirildi ve kardeşi İmparator I. İskender'in adını aldı Ve körfez'deki diğerleri gibi yapay bir adanın üzerine inşa edildi.Askeri bir üs olarak tasarlanan ve tasarlanan kalenin heybetli varlığı tek başına St. Petersburg'u işgal etmeye kalkışan herkesi engellemeye yetti. Oval şekilli kurulum, üç katlı, merkezde bir avlu ve 1.000 askere ev sahipliği yapabilecek bir oda ile toplamda 295 x 197 feet boyutlarındadır. Askerler aslında hiçbir savaşa katılmamış olsalar da, kalenin kendisi Kırım Savaşı'nda Kraliyet Donanması ve Fransız filolarının Kronstadt'taki Rus deniz üssüne girme girişimlerini engelleyen kilit bir rol oynadı. Bundan sonra, Fort Alexander sadece iki kez daha caydırıcı olarak kullanıldı: 1863'te, İngiliz İmparatorluğu'nun saldırısı beklenirken ve son olarak Rus-Türk Savaşı'nda (1877-1878).Ancak, 19. yüzyılın sonunda, kale, modern topçulara ve yüksek patlayıcı mermilere karşı savunma açısından askeri önemi bakımından biraz eskimiş hale geldi. Sadece mühimmat depolamak için kullanıldı.Birkaç yıl sonra, 1894'te Alexandre Yersin tarafından veba patojeninin (Yersinia bakterileri ) keşfedilmesiyle, Rus hükümeti tarafından Veba Hastalığının Önlenmesi konusunda özel bir Komisyon kuruldu.
Tek ihtiyaçları araştırmayı hızlandırmak için uygun bir yerdi. İskenderiye Kalesi'nin artık askeri üs olarak kullanılmadığı ve bölgenin anakaradan izole edildiği gerçeği göz önüne alındığında, Rus bilim adamlarının kolera, tetanoz, tifüs, skarlatina ve Streptokok enfeksiyonları gibi her türlü ölümcül virüsü inceleyebilecekleri mükemmel bir yerdi. Ancak asıl odak noktası veba ve serum ve aşı hazırlanmasıydı.İmparatorluk Deneysel Tıp Enstitüsü, kaleyi Ocak 1897'de yeni bir araştırma laboratuvarı olarak görevlendirdi ve Oldenburg Dükü Alexander Petrovich tarafından verilen önemli bir bağışla, üs yeni amacına hizmet etmek üzere yenilendi.Bilim adamları, her zaman başarılı olamayan araştırmalarını yapmak için atları kullandılar. Kurs sırasında, çalışanlar arasında biri laboratuvar müdürü Dr. V.I.Turchaninov-Vyzhnikevich olmak üzere iki zayiatla sonuçlanan üç pnömonik ve hıyarcıklı veba vakası ortaya çıktı. Cesetler, başkalarına bulaşma riskinin yüksek olması nedeniyle kalenin fırınlarında yakıldı.Ancak genel olarak, Fort Alexandria tesisi kolera, tetanoz ve tifüse karşı serumlar geliştirerek başarılı oldu. 1917'de Komünistlerin ele geçirilmesinden sonra laboratuvar kapatıldı ve kale Rus Donanmasına teslim edildi. Araştırma Moskova ve Petrograd'daki enstitülere devredildi. İskenderiye Kalesi 1983 yılında resmen terk edildi. Bugün daha çok Veba Kalesi olarak bilinir.
(Tarafından abandonedspaces.com )
