Baptysterium z Padwy jest warte odwiedzenia przede wszystkim ze względu na wartość artystyczną fresku Giusto de' Menabuoi, a także ze względu na znaczenie związane z historią Signorii Carrarians. Giusto de Menabua urodził się we Florencji około 1330 roku i spędził młodość w Toskanii, a stając się malarzem, Giotta edukacji, choć nie jest to udokumentowane, zaczął pracować w Lombardii, zanim został wezwany do Padwy na dworze Carrarians, skutecznie zastępując poprzedniego malarza dworskiego, Guariento. To Fina Buzzaccarini, żona Francesco starszego, zleciła mu pracę w baptysterium w Padwie, zamierzając uczynić to miejsce mauzoleum, które było również skarbnicą sztuki.Kiedy wchodzisz w to, co jest małą przestrzenią, masz wrażenie, że jesteś spowity i otoczony falą kolorów, a kiedy wchodzę w to, jest to jedno z tych miejsc, które sprawiają, że jestem dumny z tego, że jestem padwianinem. Z drugiej strony mówimy o XIV-wiecznym arcydziele sztuki, po kaplicy Scrovegni freski Giotta są najważniejszym z XIV-wiecznych fresków w Padwie .Giusto de Menavua zajął 3 lata, aby ukończyć pracę. W latach 1375-1378 zrealizowano cały cykl malarski poświęcony epizodom Starego i Nowego Testamentu. Wyśrodkowany na kopule, raj z Chrystusa Wszechmogącego otoczony przez aniołów znajdujących się w koncentrycznych kręgach i Dziewicy towarzyszy podwójny zespół aniołów, a od potrójnych Świętych, tworząc w ten sposób symboliczny związek między Chrystusem a ludzkością. Patrząc na ten Sąd Ostateczny, czujesz, że obserwujesz i osądzasz tak wiele oczu! W ostatnim rzędzie znajduje się 37 czczonych świętych w Padwie! W ścianie za ołtarzem głównym znajduje się Rzadki, prawie kompletny obraz Apokalipsy ze wszystkimi różnymi epizodami przedstawionymi w sposób opisany, z wyjątkiem jednego konkretnego: bestia z siedmioma głowami wychodząca z Morza ma na każdej głowie papieskie tiary i to jest tajemnica.
