Bazylika Św. Ambrożego

Bazylika poświęcona biskupowi Mediolanu jest wspaniałym przykładem lombardzkiej architektury romańskiej.Zbudowany między 379 i 386, aby chcieć tego samego biskupa Ambrożego, który poświęcił świętych męczenników w nim pochowanych (TJ świętych męczenników Satyr, Wiktor, Nabu, życiowy, Szczęśliwy, Waleriusz, Gerwazy i Protazy gervasius and protasius). Nazwa Kościoła stała się "św. Ambroży" po śmierci biskupa założyciela. Znaczne prace nad rozbudową podjął biskup Anguilbert II, natomiast w XII w. wybudowano Tybur. Bazylika jest poprzedzona dużym quadriporticum, w ramach którego masz jasną wizję na dużej fasadzie i dwóch dzwonnic zwanych "mnichów" i "kanonów". Wnętrze ma formę bazyliki z rozległym matroneuszem nad nawami bocznymi. W prezbiterium, pod ośmiobocznym tyburium, znajduje się słynny Złoty ołtarz mistrza Fabera Vuolvina, pokryty cyborium z IX wieku. Apsyda znajduje się na dwóch poziomach: w dolnym, niższym od nawy, znajduje się krypta z ciałami świętych Ambrożego, Gerwazego i Protazego, a na górnym poziomie-drewniane stragany chóru (XV w.). Po lewej stronie quadriporticum znajduje się ostatecznie tak zwana kolumna, do diabła, tak nazwana, ponieważ legenda głosi, że diabeł, podczas walki z Ambrożym, uderzałem rogami: w rzeczywistości są dwa otwory umieszczone obok siebie. Oczywiście jedną rzeczą jest legenda, a drugą historia: dwie dziury były miejscem bram.