Bazylika San Vittore jest dzwonnicą i Baptysterium San Giovanni religijnym sercem Varese.
Obecny budynek jest wynikiem różnych interwencji, które miały miejsce w ciągu trzech następujących punktów: najpierw Głębokie prezbiterium wykonane w pierwszej połowie XVI wieku.; następnie aula z trzema nawami, która zastąpiła poprzedni Kościół-być może romański-zwieńczony wspaniałym tiburio, dziełem Giuseppe Bernasconi zbudowanym w latach 1589-1625; wreszcie neoklasycystyczna fasada zbudowana w latach 1788-1791 według projektu Leopolda Pollacka.
Wewnątrz, wzrok przyciąga ołtarz, na którym jest sprzężony z wielokątną absydą, w tym matrycy Bramante, został zmieniony z interwencji przeprowadzonych począwszy od drugiej połowy wieku. XVII.
Ołtarz, niezwykły przykład baroku lombardzkiego, został zaprojektowany przez mediolańskiego architekta Bartolomeo buzziego i wykonany przez rzeźbiarzy viggiuto Buzziego w latach 1734-1742; Elia Vincenzo Buzziego wyrzeźbił posągi według projektu Pierantonio Magatti.
Nowa struktura prezbiterium, zgodnie z normami Soboru Watykańskiego II, została ostatecznie uregulowana w 1991 roku wraz z realizacją ołtarza, ambony, tronu i krzyża astilskiego, zaproponowanego ku pamięci Pawła VI i wykonanego według projektu Floriano Bodini. Obok bazyliki wznosi się, z jego 84-metrowej dzwonnicy, zaprojektowany przez Bernascone i zakończył półtora wieku po; zgodnie z tradycją i od strony południowej ma ślady kul armatnich zrzuconych przez wojska w Austrii w 1859 roku, aby ukarać varesina mieć go na święto dzwon przy wejściu zwycięstwa Garibaldi. Najstarszym wspomnieniem w historii Varese jest sąsiednie Baptysterium: zbudowane w połowie dwustu zachowuje wewnątrz front chrzcielny wyrzeźbiony przez mistrza samplese oraz XIV-wieczne freski.
