In Sciacca, Sicilië, is er een landgoed waar een denkbeeldige en betoverende wereld voortleeft, ontsproten aan de geest van een man die gek is van liefde. Te midden van duizendjarige olijf- en amandelbomen observeren tientallen beelden de verbaasde bezoeker; ze zijn uitgehouwen in de rots, verborgen in de stammen, zwijgend. Het is de waanzinnige pijnkreet van Filippo Bentivegna die, in zijn hart en geest verscheurd door een onbeantwoorde liefde, zijn ziekte ventileerde in een impulsieve en brutale, onbewuste, versteende kunst. Gadegeslagen door honderden op wraak beluste ogen, kun je niet anders dan een waanzinnige terreur voelen.
