Biblioteka Girolamini

Biblioteka Girolamini, jedna z najbardziej prestiżowych bibliotek założonych w Neapolu, pierwsza otwarta dla publiczności w 1617 roku jako Biblioteka Powszechna i Publiczna

Zgromadzenie Oratorian, założone przez św. Filipa Neri w Rzymie w 1565 r., przybyło do Neapolu w 1586 r., osiedlając się w obecnym miejscu, wówczas Palazzo Seripando,

W zgromadzeniu św. Filipa Neri książki i czytelnictwo były podstawowym środkiem krzewienia wiary i jednocześnie szerzenia kultury w ogóle, do tego stopnia, że pod koniec XVII wieku biblioteka Girolamini, dzięki zapisom ojców oratorianów, była jedną z najlepiej zaopatrzonych i najbardziej prestiżowych bibliotek zakonu.

Biblioteka dołączona do Pomnika Narodowego Girolamini w Neapolu jest biblioteką specjalizującą się w teologii chrześcijańskiej, filozofii, Kościele chrześcijańskim w Europie, historii Kościoła, muzyce sakralnej i ogólnej historii Europy.

Biblioteka jest jedną z najbogatszych w południowych Włoszech i najstarszą z neapolitańskich bibliotek, długo odwiedzaną przez Giambattistę Vico.

W 1727 roku Ojcowie Oratorianie, za radą Vico, zakupili Bibliotekę Giuseppe Valletta, która zawierała bogaty zbiór tekstów prawnych, filozoficznych, religijnych i literackich XVII i XVIII-wiecznych neapolitańskich

Biblioteka, zależna od Ministerstwa dóbr i działań kulturalnych, mieści się w czterech wspaniałych XVIII-wiecznych i dwóch nowoczesnych salach niezwykłego monumentalnego kompleksu Girolamini.

Posiada dorobek książkowy liczący około 159 700 jednostek, w tym 137 druków muzycznych, 5 000 wydań z XVI wieku, 120 inkunabułów, 10 000 rzadkich i cennych wydań, 485 periodyków oraz nieokreśloną jeszcze ilość mikrofilmów i portretów.

Jest kilka fondów, które wzbogaciły zbiory instytutu, w tym 5.057 woluminów Funduszu Agostino Gervasio, którego teksty dotyczą archeologii, numizmatyki, bibliografii i literatury klasycznej, Funduszu Filippińskiego, dotyczącego głównie historii kościelnej, Pisma Świętego i teologii, Funduszu Giuseppe Valletta, zawierającego rzadkie XVI i XVII-wieczne wydania składające się z klasyków łacińskich i greckich, historii i filozofii, oraz 940 woluminów Funduszu Valeri, zajmującego się historią Neapolu i południowych Włoch.

Na koniec musimy wspomnieć o niezwykle cennym Archiwum Muzycznym Girolamini, składającym się z kompozycji sakralnych - autografów rękopisów i dzieł drukowanych - kompozytorów związanych ze Szkołą Neapolitańską XVII i XVIII wieku. To patrymonium, wraz z tym, co jest zachowane w Bibliotece San Pietro a Majella, umożliwia odtworzenie historii neapolitańskiej muzyki sakralnej i profanum, która miała tak wielki wpływ na europejską produkcję muzyczną.