Lombard çağında beklenmedik yüksekliklere ulaşan bir tat ve sanatsal uzmanlığın sembolü olan San Salvatore Bazilikası'nın zengin heykel mobilyaları arasında, prokonez mermerinden yapılmış iki trapez şeklindeki levha, iki tavus kuşunu tasvir eden incelik ve hassasiyet için öne çıkıyor. Bir tabak bize sağlam bir şekilde gelirken, diğerinde sadece birkaç parça var. Narin ve esnek olan aristokrat tavus kuşları, sırayla düzenlenmiş üzüm demetleri ile bir asma yaprağı ve dal ormanında kompozisyonda ilerler ve alt taraf boyunca uzanan görkemli bir dokuma kurdele bandı ile bulunur. Süs ve geometrik motifler, sekizinci ve dokuzuncu yüzyıl eserlerinde tekrarlanan sanatsal bir dile göre, neredeyse bir dantel gibi yoğun bir dekoratif doku yaratan tüm yüzeyi kaplar. Kompozisyonun özelliği, Bizans sanatından esinlenen motiflerin etkisi ve geç antik çağın kökünün natüralizmi, Ortaçağ kültüründeki baskın temalarla harmanlandığı, kabartmada heykelin en önemli örneklerinden biri haline getiren genel etkinin rafine edilmesidir. Eser, erken orta Çağ'da ve erken Hıristiyan kökenli bir ikonografiye göre, tavus kuşuna ruhun dirilişinin ve ölümsüzlüğünün alegorik anlamını atfeden sembolik değerler bakımından zengindir. Onları çevreleyen sarmaşıklar geleneksel olarak Mesih'in tutkusunun bir sembolü olarak adlandırılır. Muhtemelen iki tabak, kutsal metinlerin okunmasına ve vaazların okunmasına kendini ödünç veren kilisenin içine yerleştirilmiş bir ambo'nun parçalarını oluşturmak zorunda kaldı. Eserlerin minbere giden iki merdivenin kenarlarını süslediğine inanılmaktadır.
