Café Pedrocchi

Avrupa'da çoktan yerleşmiş olan burjuvazinin ilk adımlarını attığı ve bu nedenle aristokrat salonlarının özel boyutunun aksine, çeşitli çevrelerin açıkça bir araya gelebileceği kafe gibi mekanlara ihtiyaç duyduğu bir dönemde doğdu. En azından 1800'lerin ortalarına kadar Padua'nın sosyal yaşamının mutlak kahramanıydı.1816 yılında Bergamolu bir kafe sahibinin oğlu olan Antonio Pedrocchi, babasından kendisine miras kalan küçük kafeyi büyütmesi için ünlü Venedikli mimar Giuseppe Jappelli'yi görevlendirdi.'Dünyanın en güzel kafesi' olacak olan yeni tesis 1831'de açıldı ve daha sonra 1836'da pastane için ayrılmış zarif bir neo-Gotik bina olan Pedrocchino'ya katıldı.İlk yıllarından itibaren Kafe, hem 1916'ya kadar gece gündüz açık olduğu için hem de yapısının gerektirdiği rahatlık nedeniyle 'kapısız kafe' olarak tanındı: açık ve o zamanlar sırsız olan revak, şehre bağlanan bir tür 'geçiş yolu' idi.Fiyatlar pahalı değildi, ancak mekân o zamanlar için zaten çok lükstü ve bir lirayla yemek yiyebiliyordunuz.Aynı zamanda kafesini gazla aydınlatan ilk kişi olan sahibi Antonio Pedrocchi'nin müşterilerine davranış şekli çok sıradışıydı: herkes sipariş vermeden bile masalara oturabilir ve kafenin sağladığı 'Il Caffè Pedrocchi' (kafenin adını taşıyan altı gazeteden ilki) gibi kitap ve gazeteleri okumak için oyalanabilirdi.Kadınlara çiçek hediye ediliyor ve ani yağmur durumunda müşterilere şemsiye veriliyordu.Bina, şehrin kalbindeki üçgen şeklindeki bir alana uyarlanmıştır (dolayısıyla kafenin piyano şeklindeki kat planı).Neoklasik ve Venedik Gotik tarzlarını, 19. yüzyılda çok moda olan egzotik Mısır ve chinoiserie referanslarıyla harmanlayan görkemli mimarisi, dönemin romantik iklimini ve mimar Jappelli'nin yeteneğini yansıtmaktadır.Kafenin kuzey cephesi, Romalı heykeltıraş Giuseppe Petrelli tarafından yontulmuş dört aslanın önünde yer alan Dorik sütunlu iki revak ile karakterize edilmiştir.Kafenin önündeki küçük meydanda, Antonio Pedrocchi'nin isteği üzerine Jappelli, Canova'nın Hebe heykelinin yer aldığı bir çeşme planlamış, ancak bu proje hiçbir zaman gerçekleştirilememiştir.Sağ sundurmadaki dik bir merdiven üst kata ya da Piano Nobile'ye çıkmaktadır.Kafe olarak kullanılan zemin kat, döşemelerin rengine göre adlandırılan odaların (Beyaz Oda, Kırmızı Oda, Sarı Oda, Yeşil Oda) art arda sıralanmasıyla karakterize edilir.Kafeye girildiğinde solda Yeşil Oda, sağda ise Sarı Oda ya da Sala della Borsa bulunur; tüccarlar belirli malların fiyatlarını belirlemek üzere burada toplandıkları için bu ad verilmiştir.Yeşil Oda'nın hemen ardından, Mısır kaidesi üzerinde İyon sütunlarla üç parçaya ayrılmış ve tezgahı bronz süslemelerle bezenmiş büyük Kırmızı Oda ve hemen ardından 8 Şubat Caddesi'ne ve Üniversite'ye açılan, 48 ayaklanması sırasında atılan Avusturya kurşununun işaretiyle tanınan Beyaz Oda ile karşılaşıyoruz.Bir zamanlar Yurttaşlar Derneği'ne ev sahipliği yapan üst kat, geçmişin tarihi tarzlarında dekore edilmiş bir dizi işlevsel alandan oluşmaktadır.Bunlar arasında Etrüsk Odası, sekizgen formlu Yunan Odası, Yuvarlak veya Roma Odası, Rönesans Odası, Herculaneum veya Pompeian Odası, Mısır Odası ve Gioacchino Rossini'ye adanan ve bu nedenle Rossini Odası olarak da adlandırılan Napolyon Odası yer almaktadır; sıvalar, perdeler ve avizelerin bizi zamanda geriye, 19. yüzyılın zirvesine götürdüğü gerçek bir tiyatro.Geçmişte her odanın belirli bir işlevi vardı; örneğin Etrüsk Odası vestiyer, Yunan Odası oyunlar, Rossini Odası balo salonu ve Mısır Odası gizli toplantılar için kullanılırdı.Çeşitli odalar, her odanın tarzıyla ilgili konularla dekore edilmiştir: Roma Odasında Roma manzaraları, Yunan Odasında 'Diogenes ve Platon'un Horozu' freski, Mısır Odasında heykeller, sfenksler, mezar vazoları ve yıldızlı tavan.Beyaz Oda'nın duvarındaki hatıra plaketlerinden de anlaşılacağı üzere burası aynı zamanda Avusturya yönetimine karşı 1848 Risorgimento öğrenci ayaklanmalarına sahne olmuş ve Pedrocchian zabaglione'nin harikalarını öven Nievo, Fusinato, Stendhal, D'Annunzio, Eleonora Duse ve fütürist Marinetti gibi yazar ve sanatçıların buluşma yeriydi.1891'den bu yana Padua Belediyesi'ne ait olan Café, prestijli odaları arasında Pedrocchi Galerileri ve Museo del Risorgimento'ya ev sahipliği yapmaktadır