Top of the World
Lucanian Dolomites'in eteklerinde Basilicata'nın en küçük belediyesi yer almaktadır. 1885'ten bu yana terk edilmiş ve hayalet bir kasaba haline gelmiştir. 1741'den başlayarak Campomaggiore 'Vecchio'da, Fransız filozof Charles Fourier ve İngiliz Robert Owen tarafından savunulan ütopik sosyalizm ilkelerine dayanan bir topluluğun inşasına ve sağlamlaştırılmasına yol açan bir sosyal deney gerçekleştirilmiştir. 1673'te Campomaggiore'nin neredeyse ıssız tımarını satın alan Campanian kökenli Rendina Kontları, burayı iskân etmek amacıyla 1741'de bir tür 'kamu bildirisi' yayınlayarak Campomaggiore'ye gelen herkese iki tomoluk arazinin ücretsiz imtiyazını ve yeni evleri inşa etmek için kiriş yapmak üzere sahip oldukları ormanlarda odun kesme imkânı vaat ettiler. Karşılığında ise toprağı işlemek için ücretli işgücü talep ederler. Bu 'sosyal anlaşma', başka bir dizi imtiyazla birlikte, özellikle Puglia'dan, Bitonto bölgesinden ve Campania'dan 'servet ve ilerleme arayışında olan' birçok insanın kasabaya gelmesi anlamına geliyordu. Başta zeytin ağacı olmak üzere yeni mahsullerin ekilmesi, ortak bir zootekninin geliştirilmesi, o zaman için avangart olan hizmetlerin sunulmasıyla (umumi bir çamaşırhane, bölgedeki ilk ortak mezarlıklardan biri, bir değirmen, vs) küçük bir komün doğdu.Halkların bu karışımı şehir planlaması açısından da özgün bir şekilde organize edildi. Ailenin önde gelen üyelerinden Teodoro Rendina, Luigi Vanvitelli'nin öğrencisi olan mimar Giovanni Pattturelli'yi yeni kurulmakta olan kasabanın şehir planını tasarlaması için görevlendirdi. Sonuç bir 'satranç tahtası', yani düzen ve eşitliğin hüküm sürdüğü, sokakların ortogonal olarak kesiştiği ve konutların hepsinin aynı büyüklükte olduğu bir kentsel dokudur. Merkezde, karşılıklı yerleştirilmiş baronluk sarayı ve kilisenin bulunduğu büyük meydan yer almaktadır. 1741 yılında 80 nüfusa sahip olan Campomaggiore, toprak kaymasının yaşandığı yıl 1525'e ulaşmıştır. Yaklaşık 140 yıllık bir geçmişte yirmi katlık bir büyüme.Belli ki pek çok kişi buraya mümkün olanın alanı, fırsatlarla dolu verimli bir alan, neredeyse 'yeni bir sınır' olarak bakıyordu.Köylülere, tarlalardaki el emekleri karşılığında ekip biçebilecekleri ve üzerine ev inşa edebilecekleri bir toprak parçası veren Rendina feodal beylerinin sezgisi, enerjiyi serbest bırakmak, köylüleri kolektif bir büyüme projesine dahil etmek ve onların kahramanlığını talep etmek için ustaca bir 'çareydi'. Bu, özel mülkiyetin yaygın bir şekilde onaylanmasının başlangıcıdır. Belki de bir burjuvazinin doğuşunun ilk tohumudur, kesinlikle 'kendi kendini yetiştiren adam'ın olumlanmasına bir teşviktir.Son yıllarda bu durum Campomaggiore'nin 'Sosyal Ütopya Şehri' olarak anılmasına yol açmıştır.Efsaneye göre 1885 yılında iki köylü, köyün koruyucusu olan Kutsal Bakire'yi görmüş ve Bakire onları kasabayı terk etmeye davet etmiştir çünkü kısa bir süre sonra kasabayı kötü bir olay vuracaktır.Aslında köy boşaltıldıktan hemen sonra bir toprak kayması nedeniyle çökmeye başlamış ve Rendina ailesinin planları ve hayalleri suya düşmüştür.
