در پای Basilicata Dolomites کوچکترین شهرداری در Basilicata قرار دارد، واقعیتی که از سال 1885 رها شده است به طوری که به یک شهر ارواح تبدیل شده است. در Campomaggiore "Vecchio" از سال 1741، یک آزمایش اجتماعی انجام می شود که منجر به ساخت و ساز می شود. و تحکیم یک جامعه، بر اساس اصول سوسیالیسم اتوپیایی مورد حمایت چارلز فوریه فیلسوف فرانسوی و رابرت اوون انگلیسی. کنتهای رندینا، اربابان اصالتاً کامپانیا، که در سال 1673 منطقه تقریباً خالی از سکنه کامپوماجیوره را برای سکونت در آن خریداری کرده بودند، در سال 1741 نوعی "اعلام عمومی" را صادر کردند که با آن به هر کسی که به کامپوماجیور میرسید قول داده بود. واگذاری رایگان دو تومل زمین و امکان تراش چوب، در جنگل های متعلق به جهت ساخت تیرآهن برای ساخت خانه های جدید. در ازای آن برای زراعت زمین تقاضای کار مزدی می کنند. این "پیمان اجتماعی"، همراه با یک سری امتیازات دیگر، تضمین می کند که بسیاری از مردم "در جستجوی ثروت و پیشرفت" به کشور وارد می شوند، به ویژه از پولیا، از ناحیه بیتونتو و از کامپانیا. یک کمون کوچک متولد شد، با معرفی محصولات جدید، به ویژه درخت زیتون، با توسعه دامداری مشترک، معرفی خدمات آوانگارد برای آن زمان (یک خانه شستشوی عمومی، یکی از اولین گورستان های شهرداری. در منطقه، آسیاب و غیره).این آمیزه از مردم نیز از منظر شهری به شکلی بدیع سازماندهی شده است. تئودورو رندینا، یکی از نمایندگان برجسته خانواده، معمار جووانی پاتورلی، شاگرد لوئیجی وانویتلی، را مأمور طراحی نقشه شهری شهری که در حال تولد بود، داد. نتیجه یک "صفحه شطرنج" است، یعنی یک بافت شهری که در آن نظم و برابری حاکم است، با خیابان هایی که در زوایای قائم از هم عبور می کنند و خانه ها همه به یک اندازه هستند. در مرکز، میدان بزرگ با کاخ بارونی و کلیسا، رو به روی یکدیگر، حاکم است. از 80 سکنه در سال 1741، Campomaggiore در سال رانش زمین به 1525 نفر رسید. رشدی بیست برابری در حدود 140 سال تاریخ.بدیهی است که بسیاری از مردم به آن مکان به عنوان یک منطقه ممکن، فضای پربار پر از فرصت ها، تقریبا یک "مرز جدید" نگاه می کردند.شهود اربابان فئودال رندینا، که به دهقانان قطعه زمینی را که می توانستند کشت کنند و می توانستند در آن خانه بسازند، در ازای کار دستی خود در مزارع اعطا می کردند، نشان دهنده یک "مصالح" مبتکرانه برای آزاد کردن انرژی است. دهقانان را وارد پروژه رشد جمعی در درون پروژه کنید و قهرمان آن را طلب کنید. این مقدمه ای برای تأیید گسترده مالکیت خصوصی است. شاید اولین بذر تولد محلی یک بورژوازی باشد، قطعاً محرکی برای تأیید «انسان خودساخته» است.در چند سال گذشته، این داستان منجر به صحبت از Campomaggiore به عنوان "شهر مدینه فاضله اجتماعی" شده است.افسانه ها حاکی از آن است که در سال 1885 دو دهقان باکره مقدس، محافظ دهکده را دیدند، که از آنها دعوت کرد تا روستا را ترک کنند، زیرا مدت کوتاهی پس از آن، یک رویداد شوم شهر رخ می داد.در واقع، بلافاصله پس از تخلیه شهر، به دلیل رانش زمین شروع به فرو ریختن کرد و پروژه ها و رویاهای رندینا را نابود کرد.
