Caorle Katedrali Çan Kulesi

Caorle Katedrali'nin çan kulesi, deniz kentinin en mükemmel sembolü olmasa da kesinlikle sembollerinden biridir; aslında silindirik yapısı yüzyıllar boyunca tarihi merkeze ve çevresindeki kırsal alana hakim olmuştur. Bugün hayranlıkla izlenebilen çan kulesinin inşası 11. yüzyıla kadar uzanmaktadır; ancak, hem mevcut Katedralden önce (ve mevcut binanın inşa edildiği kalıntıların üzerinde) bir kutsal bina kompleksinin varlığı hem de kulenin tabanını yapının geri kalanından farklı kılan ve kesinlikle daha geç bir döneme ait olan Istria taş tuğlalarının varlığı nedeniyle, en azından 9. yüzyıla kadar uzanan önceden var olan bir yapı olduğu kesindir. Çan kulesinin antik Caprul kasabasının deniz feneri ya da gözetleme kulesi kalıntıları üzerine inşa edilmiş olabileceği düşünülmektedir: denize göre konumu, kasabanın korsanlar ya da yabancı halklar gibi olası işgalcileri önceden görmesini sağlayacak bir gözetleme kulesinin inşa edilmiş olmasını akla yatkın kılmaktadır; diğer tarihçiler ise bunun kasaba duvarlarını güçlendiren kulelerden biri olduğunu varsaymaktadır.Birinci Dünya Savaşı'na kadar Katedralin çan kulesinde 'satis boni concertus et armoniae' sağlayan dört bronz çan vardı. Çanlar, en üst kattaki çan kulesinden yapının altına kadar uzanan halatlar vasıtasıyla çalınıyordu. Çanlar ve Madonna dell'Angelo Mabedi'nin çan kulesinin çanları 1917 yılında Avusturyalılar tarafından silah yapımı için sökülmüştür. Caorle Katedrali Çan Kulesi 44 metre yüksekliğindedir ve ahşap bir döşemeye sahip olan ikinci kat hariç, yapıyı güçlendiren kirişlerle desteklenen beton plakalarla ayrılmış sekiz kata bölünmüştür. Çan kulesi 2011 yılında yapılan çalışmalarla birinci kattan altıncı kata kadar katları birbirine bağlayan spiral merdivenlerle donatılmıştır; zemin kattan birinci kata çıkan merdiven ahşaptır, altıncı kattan yedinci kata, çan kulesine çıkan merdiven ise hala basamaklıdır ve halka açıktır. Çatı katlarında, eskiden çanları elle çalmak için kullanılan iplerin geçtiği delikler hala görülebilmektedir, ancak bu delikler elektrifikasyon sistemi uygulandıktan sonra kaldırılmıştır.Yapının tüm ağırlığının tirizli pencereleri ve çan sundurmasını süsleyen küçük sütunlara yüklenmemesi için, bu sütunlar ağırlığı dışarıya atan bir kemerin içinde yer almaktadır; gerçekten ağırlık taşıyan tek sütun, çan sundurmasının tirizli pencereleridir ve bu durumda taşınması gereken ağırlık sadece kulenin ağırlığıdır.