Zeggen dat Casares mooi is, is een understatement. De meeste witte dorpen zijn mooi, maar er is iets heel bijzonders aan de aanblik van Casares dat de bezoeker ertoe brengt de auto te parkeren en gewoon te staren of een foto te nemen. Daar zijn de suikerklontjes weer, onzeker hoog opgestapeld en net tegen de kantelen van een Arabisch kasteel aanleunend. Het is moeilijk te geloven dat dit betoverende, typische dorp slechts negen mijl verwijderd is van de drukte van de kust en er op de een of andere manier in geslaagd is het circuit van de busreizen te vermijden.
