Na starożytnej wysepce Megaride wznosi się imponujący Castel dell'Ovo. Jedna z najbardziej wymyślnych neapolitańskich legend wywodzi jego nazwę od jajka, które podobno Wergiliusz ukrył w klatce w podziemiach zamku. Miejsce, w którym znajdowało się jajko, było zamknięte ciężkimi zamkami i trzymane w tajemnicy, ponieważ z "quell'ovo pendevano tutti li facti e la fortuna dil Castel Marino" (wszystkie fakty i fortuny Castel Marino zawisły na tym jajku).Od tego momentu losy zamku, wraz z losami całego Neapolu, były związane z jajkiem. Kroniki podają, że za czasów królowej Giovanny I zamek doznał poważnych szkód z powodu zawalenia się łuku łączącego dwie skały, na których jest zbudowany, a królowa była zmuszona uroczyście ogłosić, że zastąpiła jajo, aby zapobiec szerzącej się w mieście panice w obawie przed nowymi i poważniejszymi katastrofami.Jak już wspomniano, stoi na wysepce Megaride, składającej się z dwóch skał połączonych dużym łukiem. Na tej wysepce w połowie VII wieku p.n.e. wylądowali Kumijczycy (pochodzenia grecko-eubejskiego), którzy następnie na grzbiecie Monte Echia założyli miasto (a przynajmniej zorganizowaną osadę) Partenope. W 1949 roku przy Via Nicotera 10 odkryto nekropolię Partenope, podczas kopania fundamentów pod budowę budynku, który zastąpił inny zniszczony przez bombardowania w czasie ostatniej wojny. Na wysepce i górze Echia, w I wieku p.n.e., podczas dominacji rzymskiej, została wybudowana słynna willa Lucjusza Licyniusza Lukullusa, która prawdopodobnie rozciągała się z ogrodami i fontannami aż do dzisiejszego Piazza Municipio, co zdaje się potwierdzać struktura wydobyta na światło dzienne przez ostatnie wykopaliska pod Castelnuovo. Z pamiętnej willi pozostały jedynie kolumny w tak zwanej "Sali Kolumn", która we wczesnym średniowieczu służyła jako refektarz jednego z klasztorów zbudowanych na wysepce, oraz pozostałości po nimfeum na tarasie Monte Echia.
