این دهکده یک شهر زیبا است که خیابان اصلی آن، کورسو اومبرتو I، با مجموعه ای از پاساژها مشخص می شود. در راه آهن ناپل-سالرنو-باتیپاگلیا و در تراموا برقی سالرنو-واله دی پمپئی واقع شده است. یکی از ویژگیهای کاوا بازیهایی است که به آنها میگویند، برجهایی که در ماه اکتبر از آن کبوتربازی با پرتاب سنگ انجام میشود.حوضه باشکوه Cava dei Tirreni با پوشش گیاهی متراکم پوشیده شده است و به ویژه شراب، روغن، ذرت، سبزیجات، درختان توت، تنباکو تولید می کند. صنعت نساجی پنبه از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. غرب روستا حدود 4 کیلومتر. دورتر، صومعه معروف ترینیتی قرار دارد.اسنادی که تاریخ کاوا را گزارش می دهند، گواهی می دهند که قبل از 17 مرداد 1394، روزی که پاپ بونیفایس نهم با گاو نر خود «سرزمین های کاوا» را به شأن یک شهر رساند، سرزمین های کاوا محل سکونت اتروسک ها بوده است. ، رومی های سلسله متلیا، لونگباردهایی که عادت های شکارشان تا به امروز باقی مانده است، نورمن ها و آنژوین ها.در سال 1011 صومعه بندیکتین S.S. Trinità، که در طول سالها حقوق فئودالی و قضایی مهمی را در کل قلمرو Cavese به دست آورد.حدود یک قرن بعد، روستای کورپو دی کاوا ساخته شد که توسط دیوارها و باروها احاطه شده بود. بین قرن چهاردهم و پانزدهم، Borgo Scacciaventi توسعه یافت، نمونهای خوب از یک مرکز تجاری، که با رواقهایی با طاقهای گرد مشخص میشود.بین قرنهای 18 و 19، کاوا مقصد هنرمندان مشهوری بود و بسیاری از نمایندگان «مکتب منظر ناپل» مانند مورلی، گیگانته، پوسین، پالیزی آثار خود را در آنجا نقاشی کردند. از قرن هجدهم تا اوایل قرن بیستم مقصد مسافران برجسته ای مانند گوته، لیدی بلسینگتون، والتر اسکات و جان راسکین بود که به شدت تحت تأثیر زیبایی آن قرار گرفتند.
