Лаган ва нахӯд як таоми хеле қадимии таомҳои Лукан мебошанд ва мисли бисёре аз дастурҳои дигари минтақа, онҳо ба анъанаҳои деҳқонӣ ва соддагии маҳсулоти маҳаллӣ алоқаманданд.Тибқи анъана, лагане ва нахӯд як хӯроки маъмулии чӯпонон буданд, ки бо рамаҳои худ дар роҳҳои сайёҳӣ ҳаракат мекарданд. Ба шарофати мавҷудияти компонентҳои оддӣ ва ба осонӣ интиқолшаванда, аз қабили макарон ва нахӯд, ин таом барои чӯпонҳо дар тӯли сафарҳои тӯлонӣ манбаи энергия буд.Илова ба таърихи қадимии он, лагане ва нахӯд инчунин як анъанаи муҳими мардумии Базиликата мебошанд. Воқеан, дар бисёре аз шаҳрҳои минтақа бахшида ба таомҳои Лукан ҷашнвораҳо ташкил карда мешаванд, ки дар давоми онҳо ин таомро дар якҷоягӣ бо дигар таомҳои маҳаллӣ чашидан мумкин аст.Гузашта аз ин, лаганҳо ва нахӯд аксар вақт бо баъзе идҳои динӣ, аз қабили иди Юсуф, ки 19 март ҷашн гирифта мешавад, алоқаманд аст. Ба ин муносибат як табақи лагане ва нахӯд омода карда мешавад, ки ба камбизоатон ва ниёзмандон пешкаш карда шавад, ки аз рӯи суннати Юсуф, падари парастори Исо, ки худро барои кумак ба ниёзмандон бахшидааст.Хулоса, лагане ва нахўд як дастури хеле муҳими таом ва фарҳанги Лукан мебошанд, ки то ҳол аз насл ба насл мегузаранд.
