Top of the World
Cerkiew Świętej życiodajnej Trójcy w Nikitnikach (Cerkiew gruzińskiej Ikony Matki Bożej na Warwarce) jest doskonałym przykładem rosyjskiego (Moskiewskiego) uzorochy z połowy XVII wieku.Główną świątynią świątyni od 1654 jest kopia (Kopia) gruzińskiej Ikony Matki Bożej, wykonana na cześć wyzwolenia stolicy od zarazy (epidemii dżumy). Z tego powodu Świątynia w życiu codziennym nazywana była Kościołem gruzińskiej Matki Bożej. W 250. rocznicę tego wydarzenia w podziemiach gruzińskiej Matki Bożej została poświęcona specjalna kaplica. Stąd wzięła się dawna nazwa ulicy Nikitnikowa - "Gruzinsky", która została zmieniona na obecną w 1926 roku. O ikonie według legendy ikona jest pochodzenia gruzińskiego i została zabrana do Persji podczas podboju kraju przez szacha Abbasa w 1622 roku. Jeden perski kupiec zaoferował go urzędnikowi kupca Jegora Łytkina, Stefanowi Łazariewowi, który przebywał wówczas w Persji w interesach. Szczepan chętnie kupił cudowny obraz Matki Bożej w 1625 roku i przechowywał go przez jakiś czas. W tym czasie Jarosławski kupiec Jegor Łytkin we śnie zobaczył tę ikonę i ujawniono mu, że jest ona ze swoim urzędnikiem Łazariewem, a jednocześnie otrzymał rozkaz wysłania gruzińskiej ikony do klasztoru Krasnogorsk założonego w 1603 roku na Pinega w diecezji archangielskiej. Lytkin na chwilę zapomniał o tym objawieniu. Ale kiedy Stephen wrócił do Ojczyzny w 1629 roku i pokazał mu ikonę, kupiec natychmiast przypomniał sobie wizję. Natychmiast udał się z gruzińską ikoną do kaplic Dvina do czarnogórskiego klasztoru, gdzie wypełnił omen, który widział wcześniej. Czarnogórski klasztor został nazwany, ponieważ został zbudowany na górzystym, ponurym terenie otoczonym gęstymi lasami, znanym jako Czarna Góra. Klasztor ten dopiero później otrzymał nazwę "Krasnogorsk Monaster". Po pojawieniu się ikony w Krasnogorskim monasterze przypisywano jej liczne cuda. W 1654 roku gruzińska ikona została sprowadzona do Moskwy w celu renowacji i wykonania nowej oprawy. W tym roku w mieście wybuchła epidemia dżumy, a z przywiezionym obrazem związane są liczne uzdrowienia. Tak więc, w podzięce za uzdrowienie syna, złotnik Gabriel Evdokimov zamówił kopię gruzińskiej ikony dla Kościoła Trójcy Świętej w Nikitnikach, której przypisuje się pędzla Szymona Uszakowa. Ze względu na doniesienia o cudach w 1658 roku, dekretem cara Aleksieja Michajłowicza i patriarchy Nikona, ikona została obchodzona 22 sierpnia, w dniu jej pojawienia się w monasterze. W 1698 r. dekret nakazywał corocznie sprowadzać gruzińską ikonę do Archangielska "ze względu na poświęcenie miasta i narodów kochających Chrystusa, domagających się miłosierdzia Boga i Matki Bożej."Oprócz Archangielska obraz noszono w Wołogdzie, Veliky Ustyug, Pereslavl-Zalessky, Moskwie i Syberii. W 1707 roku Kiriłł Ulanow, izograf Komory Zbrojeniowej, sporządził dokładną listę pomiarową gruzińskiej ikony (zdjęcie kolorowe). Na jej dolnym marginesie znajduje się napis: ta Święta Matka Boża jest napisana miarą i zarysem, takim jak w klasztorze Czarnogóry, nazwany gruziński. "Ikona zawiera 4 relikwiarze. Z ikony wykonano inne kopie, z których część została uznana za cudowną. W latach 1920-1922, po zamknięciu Krasnogorskiego monasteru, ikona znika, a następnie w 1946, po otwarciu monasteru, ponownie się w niej pojawia. Archangielski biskup Leonty (Smirnow) w 1946 poinformował Patriarchat Moskiewski, że gruzińska ikona uczestniczyła w procesji Krzyża w Archangielsku. Po tym Los ikony pozostaje nieznany. Ikona należy do typu Hodegetria i jest zbliżona do wersji Perivepte. Ikonografia gruzińskiej ikony jest podobna do innych gruzińskich zabytków ikonograficznych z X-XVI wieku i była szczególnie rozpowszechniona w Kachetii. Matka Boska przedstawiana jest z lekko odwróconą i pochyloną ku Dzieciątku Chrystusowi siedzącemu na lewej ręce. Głowa Jezusa jest nieco cofnięta do tyłu, w lewej ręce znajduje się zwój, a prawa jest złożona w geście błogosławieństwa. Cechą wizerunku Jezusa Chrystusa jest prawa noga, odwrócona gołą podeszwą na zewnątrz.
