"Hronika Gruzije", poznata i kao "Kartlis Tskhovreba" na gruzijskom, važno je srednjovjekovno gruzijsko istorijsko i književno djelo. Naručio ga je kralj Vakhtang VI od Kartlija (istorijska regija današnje Gruzije) u 13. vijeku, a završen je početkom 14. stoljeća."Hronika Gruzije" je napisana na starom gruzijskom i predstavlja zbirku istorijskih narativa, genealoških informacija i legendarnih izveštaja. Obuhvata istoriju gruzijskog naroda od mitskih vremena do 14. veka, prateći lozu vladajuće dinastije Bagrationi i prepričavajući važne događaje, ratove i verska dešavanja.Hronika je značajan izvor informacija za proučavanje srednjovjekovne Gruzije i njene političke i kulturne istorije. Pruža uvid u društvenu strukturu, religijske prakse i dinastičke borbe tog vremena. Također uključuje mitske i legendarne priče koje su bile sastavni dio gruzijskog folklora.Tekst "Gruzijske hronike" popraćen je živopisnim i detaljnim ilustracijama, dodajući vizuelnu dubinu istorijskim izveštajima. Ove ilustracije prikazuju scene iz bitaka, dvorskog života, vjerskih ceremonija i legendarnih događaja, pružajući živopisan portret tog doba."Gruzijska hronika" nije samo istorijski dokument, već i književno remek-delo. Prikazuje bogatu književnu tradiciju srednjovjekovne Gruzije, sa svojim poetskim jezikom, metaforama i živopisnim opisima. Hronika je odigrala važnu ulogu u definisanju gruzijskog nacionalnog identiteta i kulturnog nasleđa.Danas je "Hronika Gruzije" sačuvana u nekoliko rukopisa i proučavali su je naučnici kako bi stekli uvid u srednjovjekovnu prošlost Gruzije. I dalje je vrijedan izvor za historičare, lingviste i ljude zainteresirane za gruzijsku historiju i kulturu.Ukratko, "Hronika Gruzije" je srednjovekovno gruzijsko istorijsko i književno delo koje pruža sveobuhvatan prikaz istorije zemlje, legendi i rodoslovlja. Ona je svedočanstvo bogatog kulturnog i istorijskog nasleđa Gruzije i njenog trajnog značaja u proučavanju istorije regiona.
