Suda yaşayan nasturtiumlar, bataklık unutkanları, kuğular ve ördeklerle dolu gölet ve suyun berrak aynasında yansıyan söğüt ve selvi kavaklarının sayısız renkleri ile çağrışım yapan görünümleri, eski zamanlardan beri Genç Pliny, Virgil, Corot, Byron ve ünlü kasidesinde onları kutsayan Giosuè Carducci gibi ressamlara, şairlere ve yazarlara ilham vermiştir. Şairin 1910 yılındaki ziyaretinin anısına, Leonardo Bistolfi tarafından kabartma olarak yontulmuş ve Ugo Ojetti tarafından yazılmış bir kitabenin eşlik ettiği mermer bir stel bulunmaktadır.Fonti del Clitunno, kayadaki yarıklardan fışkıran yeraltı kaynaklarıyla beslenir; bu kaynaklar eski zamanlarda bolluğuyla Roma'ya kadar uzanan, kıyılarında tapınaklar, villalar ve hamamlar bulunan gezilebilir bir nehir oluşturmuştur.Tempietto di Clitunno'nun (daha sonra Aziz Kurtarıcı'ya adanmış, eski freskleri koruyan küçük bir erken dönem Hıristiyan kilisesine dönüştürülmüştür) daha aşağılardaki varlığından da anlaşılacağı üzere, tanrı Clitunno'nun kehanetine danışmak ve dini ayinler yapmak için buraya gelen Romalılar tarafından kutsal kabul edilen nehir sularının birçok damarı MS 440 yılındaki büyük depremin ardından dağılmıştır. Daha sonra Marraggia'nın altından geçerek düzenlenen Fonti, 19. yüzyılın ikinci yarısında Kont Paolo Campello della Spina tarafından bugünkü görünümünü almıştır.
