Beşik tonozları ve beyaz kireç duvarlarıyla tipik Akdeniz tarzı evleri, görkemli çiçekli balkonları ve muhteşem deniz manzarası, limon ve Piennolo domatesi yetiştirilen terasları, sakinliği ve taze deniz meltemi Conca dei Marini'yi gizlilik ve huzur sevenler için ideal bir 'buen retiro' haline getirmiştir. Sık ziyaretçileri arasında İngiltere Prensesi Margaret, Gianni Agnelli, Jacqueline Kennedy, Hollanda Kraliçesi, Carlo Ponti ve Sophia Loren ve diğerleri sayılabilir.Sanatsal ve doğal açıdan en çok ilgi çeken yerler arasında şunları saymadan geçemeyiz- Santa Rosa da Lima Manastırı ile bitişiğindeki Santa Maria di Grado Kilisesi. Salerno körfezinin tamamına bakan kayalık bir mahmuz üzerinde 17. yüzyılda inşa edilmiş eski bir Dominik manastırı olan bu manastır, içi zengin ve konforlu olmasına rağmen dıştan sert bir görünüme sahiptir. Burada, geleneğe göre, krema ve meyve parçalarıyla doldurulmuş enfes sfogliatella Santarosa yapılırdı. Kilise, Amalfi Sahili'nin en önemli kalıntılarından biri olan Havari Aziz Barnabas'ın başını barındırmaktadır.Şair Alfonso Gatto'nun ilham almak için sık sık dolaştığı söylenen muhteşem bir zeytinlik ile çevrili olan San Pancrazio Kilisesi, Capri ve Positano'nun Faraglioni'sinin eşsiz manzarasına sahiptir. İlk olarak 1370 yılında Amalfi Başpiskoposu Monsenyör Marino tarafından resmi bir belgede bahsedilmiş ve 1543 yılında o kadar şiddetli bir şekilde yağmalanmıştır ki uzun süre kapalı ve yasaklı kalmıştır.Akdeniz'in yeşil çalılıklarına dalmış olan San Michele Arcangelo Kilisesi'nden ilk kez 1208 tarihli bir belgede bahsedilmektedir;Vaftizci Aziz John ve Padua'lı Aziz Anthony Kilisesi, kayalık bir uçurumun üzerinde yer alan ve kökeni bilinmeyen bir kilisedir. Bazı mezar çömleklerinin keşfi, binanın eski bir pagan ibadet yerinin kalıntıları üzerinde durduğu varsayımını ortaya çıkarmaktadır;Denizcilerin koruyucu azizi Marina di Conca'da sahile yakın bir kayalığın içine yerleştirilmiş olan Karlı Meryem Ana Şapeli. Efsaneye göre, Meryem Ana'yı tasvir eden yüksek kabartma, Konstantinopolis'in Osmanlılar tarafından yağmalanmasının ardından Conca denizcileri tarafından sahilde bulunmuştur;Grotta dello Smeraldo (Zümrüt Mağarası), 1932 yılında keşfedilen ve adını su altındaki bir yarıktan süzülen güneş ışığı nedeniyle suyun aldığı zümrüt tonlarına borçlu olan karstik bir oyuk;Torre Saracena veya Torre Bianca olarak da bilinen Torre del Capo di Conca, denize doğru uzanan çarpıcı bir burun üzerinde yer alan ve yoğun Akdeniz maki bitki örtüsüyle kaplı 16. yüzyıldan kalma eski bir gözetleme kulesi. Halkı sürekli korsan baskınlarından korumak için tüm Amalfi Sahili'nin kıyı kulelerinin savunma aygıtının bir parçasıydı. Ancak, Türklerin Lepanto'daki yenilgisinden sonra kule yavaş yavaş orijinal işlevini yitirmiş ve 1949 yılına kadar mezarlık alanı olarak kullanılmıştır (onu Hintlilerin 'sessizlik kuleleri' ile karşılaştıranlar bile olmuştur).Denize bakan bir grup evle çevrili küçük ve pitoresk bir girinti olan Marina di Conca, sadece balıkçı teknelerinin yanaştığı limanı değil, aynı zamanda geçmişte kasabanın aktif yaşamının yoğunlaştığı yeri de temsil etmektedir.
