Crespi D'Special

این شهر در لمباردی واقع شده است و نمونه ای از «شهرهای شرکتی» است که در قرن نوزدهم و بیستم در اروپا و آمریکای شمالی توسط صنعتگران روشن فکری که می خواستند نیازهای کارگران را برآورده کنند ساخته شده است.یک دهکده ایده آل برای کار، یک شاه نشین کوچک که در آن قلعه ارباب نمادی از اقتدار و خیرخواهی نسبت به کارگران و خانواده های آنها بود.دهکده Crespi d'Adda، یک میراث جهانی یونسکو، هنوز هم یک روستای مسکونی است.بیشتر توسط نوادگان کارگران کارخانه نساجی."همه چیز از آنجا شروع شد که دو ناخدای روشنفکر صنعت - کریستوفورو بنینو کرسپی و پسرش سیلویو بنینو - می خواستند یک دهکده کاری ایده آل در ساحل آدا بسازند، یک شاه نشین کوچک که در آن قلعه استاد نمادی از اقتدار و خیرخواهی بود. نسبت به کارگران و خانواده هایشان.»روستای Crespi d'Adda مطمئناً مهمترین نمونه در ایتالیا از پدیده روستاهای کارگری است: یکی از کامل ترین و بدیع ترین ساختمان های جهان بوده و کاملاً حفظ شده است - تقریباً ظاهر شهری و معماری خود را حفظ کرده است. سالم.Crespi d'Adda مدلی معتبر از یک شهر ایده آل است. یک عالم کوچک بسیار جالب، تقریباً کامل و خودکفا که در آن زندگی کارکنان، همراه با زندگی خانواده‌هایشان و کل جامعه - در یک طرح ایده‌آل از نظم و هماهنگی - حول کارخانه می‌چرخید. باغ شهر در مقیاس انسانی، در مرز بین دنیای روستایی و جهان صنعتی.کارخانه و دهکده Crespi d'Adda در اواخر قرن 19 و 20 توسط خانواده کرسپی صنعتگران پنبه ساخته شد، زمانی که صنعت مدرن در ایتالیا متولد شد.این دوره کاپیتان های روشنفکر بزرگ صنعت، در عین حال کارفرمایان و نیکوکاران، الهام گرفته از یک دکترین اجتماعی بود که آنها را متعهد به حفاظت از جان کارگران خود در داخل و خارج از کارخانه می دید، بنابراین شکاف های موجود در جامعه قانون گذاری را پر می کرد. خود دولتایده این بود که به همه کارمندان خانه ای با باغ سبزیجات و باغ داده شود و تمام خدمات لازم برای زندگی جامعه ارائه شود: کلیسا، مدرسه، بیمارستان، باشگاه بعد از کار، تئاتر، توالت های عمومی. این آزمایش پدرانه که در سال 1878 در ساحل دل آدا، در استان برگامو متولد شد، به طور اجتناب ناپذیری - در پایان دهه 1920 - با خروج قهرمانان آن و به دلیل تغییراتی که در قرن بیستم.امروزه روستای کرسپی میزبان جامعه ای است که عمدتاً از نسل کارگرانی که در آنجا زندگی می کردند یا کار می کردند، می باشند. و خود کارخانه تا سال 2003 همچنان در بخش نساجی پنبه فعال بود.بعد شهری روستا فوق العاده است. کارخانه در کنار رودخانه واقع شده است. در کنار آن قلعه خانواده کرسپی قرار دارد که نمادی از قدرت آن و هشداری برای کسانی است که از بیرون وارد می شوند.خانه های کارگری الهام گرفته شده از انگلیسی در شرق کارخانه در امتداد خیابان های موازی قرار گرفته اند. در جنوب گروهی از ویلاهای بعدی برای کارمندان و دوست داشتنی برای مدیران قرار دارد. خانه های دکتر و کشیش از بالا بر روستا نظارت می کنند، در حالی که کلیسا و مدرسه، در کنار هم، رو به کارخانه هستند.حضور و اهمیت کارخانه با دودکش های بسیار بلند و سوله های آن مشخص می شود که در منظره ای جذاب در امتداد جاده اصلی که تقریباً استعاره ای از زندگی طبقه کارگر است، بین کارخانه و روستا می گذرد و در نهایت به قبرستان.