Upodobanie Marka Tulliusza Cycerona do Vibo Walentego udokumentowane jest trzema pobytami opisanymi przez tego samego w Werrynach i listach do Attyka.
Były to odpowiednio przystanki: 71 p. n. e., 58 p. n. e. i 44 p. n. e.
To ten sam Cyceron, który pisze o sławnych Walentynkach, populacji Vibonese, do wersetów 16 verrin.
Cyceron w towarzystwie swojego kuzyna Lucjusza Tulliusza w podróży na Sycylię, aby znaleźć elementy i dowody oskarżenia przeciwko Verre, zatrzymał się w Vibo na postój. Było to przydatne do znajdowania przedmiotów i obwiniania, ponieważ brzegi wibonezy zostały zaatakowane przez grupy piratów alianckich w Verre.
"Ipsis autem Velentinis ex tam illustri Nobilique Municipio tantis de rebus responsum nullum dedisti, cum esses cum tunica pulla et pallio »
"Delegatom, potem, Vibo (do Valentini) mężczyźni tak sławny i szlachetny Ratusz nie dał żadnej odpowiedzi na ten temat, tak duże znaczenie, że masz na sobie tunikę ciemną, skromnych ludzi, i paliusz »
W liście do Attyka Cyceron dokumentuje pobyt w Vibo w 58 pne, pozostawiając Rzym, aby uniknąć Lex Claudius. Pisze:
"Utinam illum diem videam, quam tibi agam gratias, quod me Live coegisti! Adhuc quidem valde me poenitet. Sed oro, ut ad me Vibonem stastim venias, quo ego multis de causis converti iter menum. Sed eo si veneris, de toto itinere ac fuga mea consilium capere potero. Si id non faceris mirabor, sed confido Tees esse facturum »
- Niech niebo zobaczy dzień, w którym dano mi podziękować za to, że namówiłeś mnie do życia. Do tej pory z pewnością żałuję tego gorzko, ale chciałbym poprosić Cię o natychmiastowe przybycie do Vibona (Vibo), do którego z wielu powodów musiałem zmętnić drogę. Jeśli przyjdziesz, będę mógł zdecydować o całej podróży i miejscu wygnania. Jeśli tego nie zrobisz, będę boleśnie zdumiony. Ale mam nadzieję, że to zrobisz »
W 44 p. n. e., z powodu niebezpieczeństwa spowodowanego starciem z Antonim po śmierci Cezara, zatrzymał się ponownie w Vibo, mówiąc, że czuje się jak w domu. Tak pisze w liście do Atticusa:
« [..] przyjechałem do Vibona u Sikki [..] tutaj wydawało mi się, że jestem w swoim domu [..] ».
