Cytadela Spandau

Cytadela Spandau jest jedną z najważniejszych i najlepiej zachowanych renesansowych twierdz w Europie. W XVI wieku rozwój uzbrojenia sprawił, że starsze zamki stały się bezużyteczne. W ten sposób Kurfürst Joachim II rozkazał wybudować fortyfikacje w Spandau jako twierdzę w " nowym włoskim stylu."Twierdza została rozplanowana jako prostokąt zasłon (murów fortecznych) z bastionami, w całości otoczonych wodą. Odległość między szczytem każdego Bastionu wynosi około 300 metrów. Około 1680 roku, za czasów Fryderyka Wilhelma, dobudowano segment szczytowy do XVI-wiecznej bramy. W jego centrum umieszczony jest herb Brandenburgii złożony z dwudziestu siedmiu pól. Po tym, jak Kurfürst Fryderyk III 18 stycznia 1701 r. otrzymał tytuł królewski, nad herbem zastąpił go Kurhut (tradycyjny kapelusz Książąt niemieckich). W 1813 roku Pruska Artyleria zbombardowała cytadelę, próbując ją odbić od wojsk Napoleona. Brama została poważnie uszkodzona, a w 1839 roku została zrekonstruowana w stylu neoklasycystycznym. Przejście przez tzw. dom Komandora, dziś siedziba stałej wystawy o zamku i cytadeli, prowadzi zwiedzających do wieży Juliusa.

Mistrzowscy Budowniczowie Chiaramella i Lynar włączyli do budowy twierdzy dwa budynki ze średniowiecznego zamku Spandau: XIII-wieczną wieżę Juliusa i pałace z XV wieku. Wieża, wysoka na trzydzieści metrów, oferuje wspaniały punkt widokowy. Pierwotnie zbudowany z przeznaczeniem na rezydencję i obronę, jego mury o grubości do 3,60 metra były używane po 1871 roku do schronienia "Reichskriegsschatz", odszkodowania wypłacanego przez Francuzów po wojnie francusko-pruskiej.

Prace archeologiczne wykazały, że średniowieczny gród Askański miał swoich, jeszcze wcześniejszych poprzedników. Odkryto pozostałości Słowiańskiej fortyfikacji z około 1050 roku, w tym fragmenty muru drewniano-ziemnego. Struktura ta, jak również kamienne fundamenty XV-wiecznego muru zamkowego, są prezentowane in situ w zachodniej kurtynie.

W okresie III Rzeszy Cytadela była strefą zamkniętą dla wojskowych laboratoriów obrony przeciwgazowej. Około 300 pracowników pracowało nie tylko nad trującym gazem obronnym, ale także nad rozwojem broni chemicznej. W latach 1988-1992 policja prowadziła intensywne poszukiwania pozostałości chemicznych, co znacznie opóźniło odbudowę Cytadeli.

Po ii Wojnie Światowej Cytadela była wykorzystywana do różnych celów-choć wbrew powszechnej legendzie Rudolf Hess nigdy nie był tu więziony. Dziś Twierdza pełni funkcję czysto kulturową. Koncerty i duże wystawy sztuki i historii zajmują jego przestrzenie publiczne. W dawnym arsenale mieści się Muzeum Historii Miasta Spandau, a na centralnym dziedzińcu często odbywają się duże imprezy i koncerty na świeżym powietrzu. W Bastion Kronprinz znajdują się przestrzenie wystawowe i młodzieżowa Szkoła Artystyczna.