W Dattilo, wiosce w gminie Paceco (Trapani), sztuka cukiernicza i produkcja sycylijskiego cannolo stała się tak wyspecjalizowana, że jest znana na całej wyspie. Pierwotnie było to tradycyjne wyspiarskie ciasto karnawałowe, ale jego dobroć, wraz z upływem czasu, straciła ten aspekt, by stać się przykładem włoskiej sztuki cukierniczej na świecie. Jego pochodzenie jest dość starożytne; Cyceron mówił o nim już w czasach rzymskich; składa się z długiego na 15-20 cm wafla ze smażonego ciasta zwanego scòrza, o średnicy 4-5 cm, wypełnionego masą z owczego sera ricotta.Na scòrza robi się małe krążki ciasta z mąki pszennej, wina, cukru i wałkuje na małe metalowe rurki, a następnie smaży na smalcu lub oleju. Dawniej ciasto było wałkowane na małe cylindry wykonane przez wycinanie rzecznych trzcin, od których ciasto wzięło swoją nazwę. Tradycyjne nadzienie składa się z przesianej i posłodzonej owczej ricotty, do której dodaje się kandyzowane owoce, a czasem wiórki czekoladowe, a następnie posypuje cukrem pudrem. Ważne jest, aby cannoli były wypełnione w momencie jedzenia, ponieważ w miarę upływu czasu wilgoć z ricotty zostaje wchłonięta przez opłatek, przez co traci on swoją chrupkość. Aby tego uniknąć, niektórzy cukiernicy pokrywają wewnętrzną powierzchnię cannoli roztopioną czekoladą: w ten sposób zawiniątko nie nasiąka, pozostając dłużej chrupiące. Przygotowanie Cannolo i jego opakowania (skórka lub scorcia, w dialekcie trapańskim) jest tajne i zazdrośnie strzeżone przez każdego producenta.- Zobacz więcej na: http://www.mondodelgusto.it/prodotti/2542/cannoli-dattilo-trapani#sthash.v5PkVtwx.dpuf
