Dattilo og yfirstærð Sikileyska Cannolo

Í Dattilo, þorpi í sveitarfélaginu Paceco (Trapani), er sælgætislistin og framleiðsla á sikileyskum cannolo orðið svo sérhæfð að hún er þekkt um alla eyjuna. Upphaflega var það eftirréttur af karnivalhefð eyjarinnar, en gæska hennar, með tímanum, hefur glatað þessum þætti til að verða dæmi um ítalska sætabrauðslist í heiminum. Uppruni þeirra er nokkuð forn; Cicero talaði þegar um það á tímum Rómverja; það er gert úr 15-20 cm langri oblátu úr steiktu deigi sem kallast scòrza, með 4-5 cm þvermál, fyllt með blöndu úr sauðfjármjólkurricotta.Fyrir börkinn eru litlir deigdiskar úr mjúku hveiti, víni, sykri og þeim er rúllað upp á lítil málmrör og síðan steikt í smjörfeiti eða olíu. Einu sinni var deiginu rúllað upp í litla sívalninga sem fengust með því að skera út árfarið, sem gaf eftirréttnum nafn sitt. Hin hefðbundna fylling samanstendur af sigtuðum og sykruðum sauðfjár-ricotta, sem sykruðum ávöxtum og stundum jafnvel súkkulaðidropum er bætt út í, áður en flórsykri er stráð yfir. Það er mikilvægt að kannólið sé fyllt þegar það er kominn tími til að borða þau, því með tímanum frásogast rakastig ricottan af oblátunni sem gerir það að verkum að það missir krassandi. Til að koma í veg fyrir þessi óþægindi hylja sumir sætabrauðskokkar innra yfirborð cannoli með bræddu súkkulaði: þannig verður umbúðirnar ekki í bleyti, heldur stökkar lengur. Undirbúningur Cannolo og hlífar hans (corza eða scorcia, á Trapani mállýsku) er leyndarmál og hver framleiðandi gætir af vandlætingu.- Sjá nánar á: http://www.mondodelgusto.it/prodotti/2542/cannoli-dattilo-trapani#sthash.v5PkVtwx.dpuf