Dawid Michała Anioła

W lipcu 1501 roku Michał Anioł Buonarroti otrzymał od Opera del Duomo zlecenie na wykonanie posągu przedstawiającego Dawida i Goliata. Musiał wykorzystać duży blok marmuru, który leżał porzucony w pracowni katedralnej, a który został już wcześniej, około 40 lat temu, ociosany przez rzeźbiarza Agostino di Duccio, który próbował wyrzeźbić ten sam temat. Było to wyzwanie dla Michała Anioła, który miał wówczas 26 lat i właśnie wrócił z Rzymu, gdzie stworzył swoje pierwsze arcydzieło: Pietę znajdującą się obecnie w Bazylice św.Piotra w Watykanie. Zlecenie, początkowo religijne i przeznaczone do umieszczenia na jednym z ostróg katedry, zostało przyjęte przez rząd Republiki Florencji, gdyż postać Dawida mogła symbolizować cnotę dobrego rządu i obronę ojczyzny. Były to lata, w których Medyceusze zostali wyparci z Florencji i w których Niccolò Machiavelli był sekretarzem drugiej Kancelarii Republiki (dzisiejsze Ministerstwo Spraw Zagranicznych).Po przygotowaniu dzieła za pomocą wielu rysunków i małych modeli woskowych, w 1502 roku Michał Anioł rozpoczął rzeźbienie w marmurze, pracując samotnie, stojąc na rusztowaniu, które otaczało duży blok. W styczniu 1504 roku posąg był już gotowy i okazał się tak wspaniały i niezwykły, że postanowiono zwołać komisję, w skład której wchodził Leonardo da Vinci, aby zdecydować, gdzie go umieścić.Florentczycy zdecydowali, że Dawid Michała Anioła stanie przed Palazzo della Signoria, gdzie został zainaugurowany 8 września 1504 roku i gdzie pozostał do lipca 1873 roku.Dawid i GoliatTemat został zaczerpnięty z Biblii i był już wcześniej przedstawiany przez innych wielkich florenckich rzeźbiarzy renesansu, takich jak Donatello, Ghiberti i Verrocchio, którzy jednak zawsze przedstawiali Dawida jako młodego mężczyznę i po tym, jak odciął on już głowę olbrzymowi Goliatowi. Michał Anioł przedstawił Dawida jako młodego mężczyznę, gdyż w Biblii jest napisane, że miał 16 lat, trzymał kamień w prawej ręce i procę na lewym ramieniu, gotowy do uderzenia olbrzyma. Napięcie młodego pasterza w obliczu przerażającego wroga, którego nikt przed nim nie ośmielił się pokonać, Michał Anioł przedstawił z pięknymi szczegółami: intensywnym wyrazem oczu, skurczonymi mięśniami, jakby naprawdę wstrzymywał oddech, i żyłami w reliefie, w których naprawdę wydaje się płynąć krew.Umieszczenie posągu na Piazza della Signoria podkreśliło jego znaczenie polityczne, a nie religijne, gdyż tam Dawid stał się symbolem wolności Florencji wobec potężnych wrogów tamtych czasów. Przed pałacem rządowym posąg Dawida w rzeczywistości reprezentował cnotę i odwagę Florencji jako posąg greckiego bohatera, przedstawionego w całkowitej nagości i w klasycznej pozycji "contrapposto", z wyciągniętą prawą nogą i ręką, a lewą zgiętą, aby nadać postaci życie i ruch. Było to rzeczywiście odrodzenie starożytnego piękna, ale o zupełnie współczesnym znaczeniu.Według współczesnych relacji Michał Anioł potrzebował 18 miesięcy, aby wyrzeźbić ten wielki blok marmuru, pracując bez pomocy i ukryty za zamknięciem z drewnianych desek, aby nikt nie mógł zobaczyć posągu przed jego ukończeniem. Został dobrze opłacony, 400 dukatów, ale przede wszystkim dzięki temu arcydziełu stał się sławny w całych Włoszech, a nawet na dworach Europy i słynie z tego do dziś.