Het gebouw, ruim en plechtig, presenteert zich in de architectonische lijnen die zijn gereconstrueerd na de aardbeving van 1905: de klokkentoren en de hoofdgevel, die volledig zijn herbouwd, hebben de geheel nieuwe indeling gerespecteerd die de tempel had in de tweede helft van de 19e eeuw. Binnen staat de grote pastorie onder de blik van de Madonna di Romania, een 17e-eeuws icoon dat het originele paneel van de kathedrale kerk van Tropea reproduceert.
Noemenswaardig is een oud doek van de Madonna del Rosario, toegeschreven aan G. Grimaldi, een Tropese schilder uit de 18e eeuw, en een Wederopstanding door Agostino Petracca, een 19e-eeuwse schilder uit Ricadi. Het positieve orgel van Domenico Pitillo (1837) is gerestaureerd en functioneel. Een oud doek met de afbeelding van Sint Pieter wordt toegeschreven aan Jacopo Negretti, bekend als Palma il Vecchio (1480-1528), en is geplaatst aan het einde van het zijschip, waar zich ook de beelden van de Madonna del Carmine (19e eeuw), Sint Jozef (19e eeuw) en de Assumptie (Chiarello, 1929) bevinden. Het polychroom marmeren tabernakel uit de 18e eeuw en het wijwatervat zijn twee waardevolle documentaire relikwieën. De kruiswegplaten zijn gipsen afgietsels van het werk van de Romeinse beeldhouwer Angelo Fattinnanzi (20e eeuw).
De kerk herbergt ook een doek van Sint Nicolaas (1849) en een houten beeld van het slapende Kindje Jezus (18e eeuw).
