De weg van Trapani naar Marsala, die langs de lagune van Mozia loopt, is bezaaid met zoutpannen die een prachtig uitzicht bieden: de watervlakten die door dunne stroken land worden gescheiden, vormen een onregelmatig en veelkleurig schaakbord. Soms verschijnt in het midden het silhouet van een windmolen, een herinnering aan de tijd dat dit een van de belangrijkste werktuigen was om water op te pompen en zout te malen. Het schouwspel is nog indrukwekkender in de zomer, tijdens de oogsttijd, wanneer de roze tinten van het water in de verschillende bassins intenser worden en de binnenste, nu opgedroogde bassins glinsteren in de zon.Een oude geschiedenis - De exploitatie van het kustgebied tussen Trapani en Marsala gaat terug tot de tijd van de Feniciërs die, zich bewust van de uiterst gunstige omstandigheden, daar bassins aanplantten om zout te winnen, dat later in het hele Middellandse-Zeegebied werd geëxporteerd. Dit was het begin van de systematische exploitatie van dit stuk land, dat baadt in ondiep water en gekenmerkt wordt door vaak hoge temperaturen en klimatologische omstandigheden (vooral de wind die de verdamping bevordert) die bijzonder geschikt zijn voor de winning van dit kostbare element, onmisbaar voor het menselijk leven.
